Uzasadnienie
W dniu 5 marca 2009 roku M. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Do skargi strona załączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Rozpatrując powyższy wniosek M. K. Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi było przez nią niezawinione i na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (zwanej dalej p.p.s.a.) postanowieniem z dnia 8 maja 2009 roku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Powyższe postanowienie uprawomocniło się w dniu 23 maja 2009 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Termin do złożenia skargi do Sądu, wynoszący trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, określa art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z załączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji (k.6 akt administracyjnych) wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] została doręczona skarżącej w dniu 2 stycznia 2009 roku. Odbiór przesyłki zawierającej rzeczoną decyzję oraz stosowne pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do tutejszego Sądu M. K. potwierdziła własnoręcznym podpisem. W związku z powyższym, ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi do Sądu był dzień 2 lutego 2009 roku, a zatem M. K. składając skargę w dniu 5 marca 2009 roku niewątpliwie uchybiła terminowi.
Ponadto podkreślić należy, iż skarżącej odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi prawomocnym postanowieniem WSA w Łodzi z dnia 8 maja 2009 roku.
Po myśli art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
A. T. – P.