Uzasadnienie
II SA/Łd 284/07
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] o nr [...].
W dniu 25 września 2007 roku Z. B. wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku, zgłaszając jednocześnie żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 29 października 2007 roku, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał stronie prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 24 grudnia 2007 roku pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 września 2007 roku, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż przesyłka pocztowa zawierająca udzielone przez skarżącą pełnomocnictwo zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 17 grudnia 2007 roku. Z uwagi na fakt, iż skarga kasacyjna winna zostać sporządzona przez pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego, skarżąca nie mogła skutecznie sporządzić i wnieść skargi kasacyjnej przed udzieleniem pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu, co też nastąpiło w dniu 17 grudnia 2007 roku. Należy zatem stwierdzić, iż skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez własnej winy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z przepisami art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie tut. Sądu, w rozpoznawanej sprawie przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zostały spełnione.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 173 § 1 oraz art. 175 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, przy czym skarga kasacyjna powinna być sporządzona co do zasady przez adwokata lub radcę prawnego. Skargę kasacyjną w myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Z akt sprawy wynika, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 września 2007 roku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 29 października 2007 roku, a skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął 28 listopada 2007 roku. Skarga kasacyjna została natomiast złożona 24 grudnia 2007 roku, zatem z oczywistym uchybieniem terminu.
W tym miejscu należy jednak wskazać, iż skarżąca wystąpiła w wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej. Powyższa okoliczność nie wpływa co prawda na bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej, niemniej jednak okoliczności związane z ustanowieniem pełnomocnika bądź też udzieleniem pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi czy radcy prawnemu po upływie tego terminu mogą stanowić przyczynę uzasadniającą złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie II, Warszawa 2006).
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach.
W rozpoznawanej sprawie należy uznać, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy strony, gdyż nie posiadała ona pełnomocnika uprawnionego do sporządzenia skargi kasacyjnej w chwili doręczenia jej wyroku z uzasadnieniem. Ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego nastąpiło na mocy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 listopada 2007 roku, jednakże należy zwrócić uwagę, iż na gruncie przepisów p.p.s.a. samo ustanowienie zastępcy procesowego przez Sąd nie daje automatycznie podstaw wyznaczonemu adwokatowi czy radcy prawnemu do działania w imieniu strony i wniesienia skargi kasacyjnej. Przepis art. 244 § 1 p.p.s.a. wymaga bowiem uzyskania pełnomocnictwa od strony. Jako że pełnomocnictwo zostało skutecznie udzielone dopiero w dniu 17 grudnia 2007 roku, przyjąć należy, iż z tym dniem ustała przyczyna usprawiedliwiająca uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wniesienie środka zaskarżenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności w dniu 24 grudnia 2007 roku zostało zatem dokonane z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że strona skarżąca działająca przez swojego pełnomocnika wykazała okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.