Uzasadnienie
W dniu 26 lutego 2018 r. Z. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie "[...]WINB") z dnia [...] r. w przedmiocie zobowiązania do wykonania robót budowlanych w budynku, doręczoną mu w dniu 20 stycznia 2018 r. Wraz ze skargą Z. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zarządzeniem z dnia 10 maja 2018 r. Sąd, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Nie zgadzając się z powyższym zarządzeniem skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2018 r. sygn. akt II OZ 824/18 orzekł o jego oddaleniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie niespornym pozostaje fakt, że skarżący wniósł skargę do Sądu z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z załączonych do akt administracyjnych dokumentów wynika, że kwestionowane rozstrzygnięcie [...]WINB doręczono skarżącemu w dniu 20 stycznia 2018 r., czego dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji. Termin do złożenia skargi biegł zatem od dnia 21 stycznia 2018 r. do dnia 19 lutego 2018 r. i upłynął bezskutecznie. Skarga do tutejszego Sądu została wniesiona 26 lutego 2018 r. Wprawdzie skarżący zwracał się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednak wniosek w tym przedmiocie został pozostawiony bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych. W tym stanie rzeczy Sąd zobligowany był odrzucić skargę.
O powyższym Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Natomiast o zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia biorąc pod uwagę regulację art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
A.B.