Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. odrzucił skargę J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia 5 lutego 2015 r. w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego z powodu uchybienia terminu do wniesienia skargi.
W motywach uzasadnienia sąd podniósł, że kwestionowane rozstrzygnięcie doręczono skarżącej w dniu 13 lutego 2015 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w uzasadnieniu decyzji, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi należało wnieść za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w terminie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia. Zatem, termin do złożenia skargi, który biegł od dnia 14 lutego 2015 r. do dnia 16 marca 2015 r. (15 marca 2015 r. – niedziela) upłynął bezskutecznie. Skarga do tutejszego sądu została wniesiona przez skarżącą osobiście w dniu 16 marca 2015 r. Sąd natomiast pismem z dnia 17 marca 2014 r. (a więc już po upływie terminu do wniesienia skargi) doręczonym w tym samym dniu przez pracownika sądu przekazał skargę organowi.
Pismem z dnia 20 maja 2015 r. J. B. wyraziła swoje niezadowolenie z wydanego postanowienia podnosząc, że faktem jest, iż w dniu 16 marca 2015 r. złożyła skargę w sądzie. Jednakże tego samego dnia złożyła przedmiotową skargę także w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Ł., zatem termin do wniesienia skargi został zachowany.
Przy piśmie z dnia 25 maja 2015 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i załączyła kopię skargi z prezentatą tutejszego sądu oraz prezentatą organu z datą 16 marca 2015 r.
Z poczynionych przez sąd ustaleń z urzędu wynika, że w aktach organu znajduje się egzemplarz skargi J. B. na decyzję z dnia 5 lutego 2015 r., na którym widnieje prezentata Kolegium z datą wpływu 16 marca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270.) - przywoływanej dalej skrócie jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
Zdaniem sądu okoliczności podniesione przez skarżącą w rozpoznawanej sprawie dowodzą braku winy w uchybieniu terminu i z całą pewnością uzasadniają uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na względzie sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
a.tp.