Uzasadnienie
II SA/Łd 289/16
A.J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] 2016 r. w przedmiocie uchylenia decyzji stwierdzającej wykonanie robót budowlanych.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w dniu 29 kwietnia 2016 r. uiściła kwotę 500 zł tytułem wpisu sądowego. Jednocześnie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od wpisu sądowego oraz ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca jest wdową, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką. Rodzina utrzymuje się z emerytury skarżącej i renty jej córki w łącznej kwocie 3040 zł. Skarżąca nie zadeklarowała posiadania żadnego majątku ani oszczędności, chociaż z akt sprawy wynika, że jest właścicielką nieruchomości (spadek po zmarłym mężu). Strona wskazała, że jej roczne wydatki na utrzymanie kształtują się następująco: energia elektryczna – 1700 zł, gaz – 900 zł, woda i kanalizacja – 1500 zł, śmieci – 168 zł, opał – 4000 zł, leki – 300 zł, telefon – 400 zł. Ponadto koszty nauki córki to ok. 1400 zł, a dojazdy do szkoły to 2000 zł. Skarżąca oświadczyła również, że nie zatrudnia i pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżącej nie może zostać uwzględniony.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżąca wnosząc o zwolnienie od wpisu sądowego, jednocześnie uiściła kwotę wymaganego wpisu w wysokości 500 zł, co powoduje, że aktualnie złożony wniosek w tym zakresie należy uznać za bezprzedmiotowy, a więc zbędny w rozumieniu art. 249a p.p.s.a.
Mając natomiast na względzie sytuację przedstawioną przez skarżącą uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie dotyczącym ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Biorąc pod uwagę wysokość deklarowanych dochodów uprawnione jest twierdzenie, iż skarżąca nie posiada środków na pokrycie wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.
Wobec powyższego, na podstawie art. 249a, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG