Uzasadnienie
Pismem z 22 marca 2019 r. J. Ł. wniósł do sądu administracyjnego skargę na pismo Wojewody [...] z [...]roku informujące, że Wojewoda [...] nie jest organem właściwym do zajęcia stanowiska w przedmiocie utrzymania dotychczasowej lokalizacji bibliotek publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Organ podkreślił, że skarga jest niedopuszczalna, albowiem wykracza poza kognicję sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Skarga jest środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z regulacją art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Z powyższego przepisu wynika, iż sąd administracyjny rozpoznaje skargi tylko na określone w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. akty lub czynności z zakresu administracji.
Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest natomiast pismo Wojewody [...] stanowiące odpowiedź na wniosek J. Ł. z 5 marca 2019 r., w którym zwrócił się on między innymi z prośbą o niedopuszczenie do przeniesienia lokalizacji siedziby biblioteki publicznej (przy ul. A 11a w Ł.).
Skarga J. Ł. kwestionująca treść pisma Wojewody [...] z [...] informującego o tym, że Wojewoda [...] nie jest organem właściwym do zajęcia stanowiska w sprawie utrzymania dotychczasowej lokalizacji biblioteki publicznej nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, stąd tenże Sąd nie jest właściwy do jej rozpatrzenia. Kwestionowane w skardze pismo nie jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, w szczególności nie jest decyzją administracyjną, dlatego nie może być przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego.
Wobec tego wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu.
B.A.