Uzasadnienie
Sprawa toczy się ze skargi G. O. na uchwałę Rady Gminy A. z dnia [...] Nr [...] w sprawie zatwierdzenia zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy A. w rejonie ul. B. / ul. S..
W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, uzasadniając go "szczególnie ważnym interesem strony". Ponadto strona wskazała na niebezpieczeństwo wywołania nieodwracalnych skutków (np. rozbudowy spornego zakładu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Jednakże ustawodawca przewidział również przesłanki negatywne, których istnienie obliguje Sąd do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu(art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). Powołany przepis zabrania wstrzymania wykonania aktów prawa miejscowego, które weszły w życie oraz aktów lub czynności, których wstrzymanie wykonania wyłącza ustawa szczególna. Warto podkreślić, iż wystąpienie przesłanki negatywnej (nawet przy zaistnieniu przesłanki pozytywnej) stanowi przeszkodę do pozytywnego załatwienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż zaskarżoną uchwałą Rada Gminy A. zatwierdziła zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy A. w rejonie ulic S. i B.. Nie ulega wątpliwości, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ma przymiot źródła prawa powszechnie obowiązującego na terenie danej jednostki samorządu terytorialnego, a zatem uchwała zmieniająca taki plan również stanowi akt prawa miejscowego. Bowiem aktem prawa miejscowego jest tylko taki akt o charakterze normatywnym, który został wydany na podstawie wyraźnej kompetencji ustawowej przez organ samorządu terytorialnego lub terenowy organ administracji rządowej, określający w sposób generalny i abstrakcyjny reguły postępowania (prawa i obowiązki) adresatów.
Z uwagi na powyższe, należało zbadać, czy zaskarżona uchwała weszła w życie. Stosownie do art. 88 ust. 1 Konstytucji warunkiem wejścia w życie aktów prawa miejscowego jest ich ogłoszenie. Tryb ogłaszania aktów prawa miejscowego określa ustawa z 20 lipca 2000 roku o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (t.j. Dz.U. z 2007 roku, Nr 68 poz. 449, z późn. zm.). Akty prawa miejscowego ogłaszane są niezwłocznie w wojewódzkim dzienniku urzędowym województwa. Kontestowana uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego z dnia 9 lutego 2009 roku, Nr 19 pod pozycją 185. Zgodnie z treścią § 32 zaskarżonej uchwały weszła ona w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, t.j. w dniu 12 marca 2009 roku.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, iż zaskarżona uchwała stanowi akta prawa miejscowego, który wszedł w życie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
m.ch.