Uzasadnienie
II SA/Łd 302/08
Uzasadnienie
M. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego. Jednocześnie skarżący wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 783,41 złotych. Zajmuje mieszkanie o powierzchni 17,12 m kw. Skarżący nie zadeklarował posiadania oszczędności, papierów wartościowych ani wartościowych przedmiotów. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż jest osobą niepełnosprawną od 7. roku życia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy.
Mając na uwadze sytuację rodzinną i materialną przedstawioną przez stronę skarżącą, Sąd uznał za uzasadnione przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Zdaniem Sądu strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym świadczy przede wszystkim sytuacja materialna, którą kształtuje w znacznej mierze wysokość osiąganego dochodu.
W tym miejscu wypada zauważyć, iż skarżący wystąpił z żądaniem ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Tym samym strona pozostawiła Sądowi konieczność wyboru w tym zakresie. Sąd, mając na uwadze fakt, iż status zawodowy adwokata i radcy prawnego jest zbliżony, uznał za właściwe ustanowienie stronie pełnomocnika w osobie adwokata.
Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z przepisem art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej strona skarżąca nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W związku z powyższym należy podkreślić, iż udział skarżącego w postępowaniu nie wiąże się z mocy ustawy z obowiązkiem uiszczania kosztów sądowych. Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało zatem umorzyć jako bezprzedmiotowe stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
A. T. – P.