Uzasadnienie
W dniu 18 marca 2011 roku "A." Spółka jawna w Ł. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na oddalenie protestu od etapu oceny formalnej projektu złożonego przez "A." Sp. j. w Ł. w konkursie dla naboru nr 4 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi priorytetowej IV: Społeczeństwo informacyjne, Działanie IV.3: E-Technologie dla przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013, dokonane uchwałą Zarządu Województwa [...] nr [...] z dnia [...] r., doręczoną Skarżącej w dniu 4 marca 2011 r.
W skardze zarzuciła:
- 1. naruszenie § 4 ust. 3 Regulaminu Konkursu dla naboru nr 4 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV, Społeczeństwo informacyjne, Działanie IV.3 E-technologie dla przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 poprzez dokonanie niezgodnej z prawem oceny formalnej wniosku o dofinansowanie i błędne przyjęcie, iż strona skarżąca miała możliwość złożenia wniosku za pomocą generatora wniosku, podczas gdy awaria łącza internetowego uniemożliwiła złożenie wniosku przez Internet nie tylko skarżącej, ale także innym wnioskodawcom, a okoliczność ta była komunikowana organowi;
- 2. błędną wykładnię art. 60 i niewłaściwe zastosowanie art. 104 Kodeksu cywilnego, poprzez błędne przyjęcie, że oświadczenie o przyczynach niemożliwości złożenia wniosku za pomocą generatora wniosków, złożone przez zleceniobiorcę Skarżącej, składającego wniosek w jej imieniu, nie może być uznane za spełniające wymogi § 4 ust.3 Regulaminu Konkursu, a to z tego względu, iż pełnomocnictwo do reprezentowania Skarżącej we wszelkich sprawach związanych z wnioskiem zostało udzielone zleceniobiorcy w dniu 24 września 2010 r., podczas gdy ww. oświadczenie złożone zostało przez niego w dniu 23 września 2010 r.;
- 3. zaniechanie wezwania do uzupełnienia wniosku lub złożenia wyjaśnień zgodnie z § 7 ust. 3 Regulaminu Konkursu.
Tymczasem, przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie, wszczęte pytaniem prawnym, zadanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w sprawie o sygn. akt [...], o treści: czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz.U. nr 84 z 2009 r., poz. 712 ze zm.) w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm.) i zezwala – w ramach systemu realizacji programu operacyjnego – na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji?
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, Trybunał Konstytucyjny nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie będącej następstwem powyższego pytania, a prowadzonej pod sygn. P 9/10.
Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt [....] postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne - czy art. 5 pkt 11, art. 30b ust. 1 i 2, art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju są zgodne z art. 2, art. 7, art. 31 ust 3, art. 87 i art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Następstwem tego pytania jest postępowanie prowadzone przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. akt P 1/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie w sprawie jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zgodnie z opinią wyrażaną w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego, "celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (...), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (...)" (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, Kraków 2005, s. 302).
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania (art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej). Podkreślenia wymaga, iż strona może żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.).
Oznacza to, że wydanie przez Sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, przed rozpoznaniem przez Trybunał Konstytucyjny pytań skierowanych przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne w powołanych wyżej postanowieniach, mogłoby skutkować wystąpieniem przez strony z wnioskiem o wznowienie postępowania przed sądem.
Nadto warto w tym miejscu powołać się na tezy uchwał Sądu Najwyższego:
o sygn. akt II PZP 6/09 z dnia 9 czerwca 2009 roku oraz III PZP 2/09 z 17 grudnia 2009 roku, z których wynika, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stwierdzające w sentencji niezgodność z Konstytucją określonej wykładni aktu normatywnego, które nie powoduje utraty mocy obowiązującej przepisu, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, o ile prawomocne orzeczenie nie było ferowane wbrew normie prawnej zrekonstruowanej przez Trybunał Konstytucyjny.
Mając więc na celu skutecznie zabezpieczenie prawa strony do sądu oraz zasady pewności obrotu prawnego w tej sytuacji, Sąd podzielił przytoczone podglądy doktryny oraz judykatury i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie w sprawie, do czasu zakończenia postępowań toczących się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawach P 9/10 oraz P 1/11, będących następstwem pytań skierowanych przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne w Warszawie i w Ł..
Odnosząc się zaś do wniosku pełnomocnika organu o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, z uwagi na jej niekompletność, gdyż nie zawiera wśród załączników podpisanego protestu, a tylko odpis protestu poświadczonego za zgodność z oryginałem, wyjaśnić należy, iż stosowanie do art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Jeżeli zatem znajdujący się w aktach protest (pismo zatytułowane "odwołanie") zostało potwierdzone za zgodność przez pełnomocnika umocowanego przez stronę skarżącą do występowania w tej sprawie to dokument ten z powodzeniem może zastąpić oryginał, a więc została spełniona przesłanka kompletności skargi. Tym samym wniosek o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, nie zasługiwał na uwzględnienie.
m.ch.