Uzasadnienie
II SA/Łd 309/09
H.P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie z jego skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odroczenia terminu wykonania rozbiórki budynku letniskowo-gospodarczego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż H.P. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną W.P. Skarżący utrzymuje się z emerytury w wysokości 1555 zł netto, z kolei W.P. otrzymuje emeryturę w wysokości 993 zł netto. Jedynym majątkiem skarżącego jest 38-metrowe mieszkanie oraz działka o powierzchni 88 m². W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że jego sytuacja finansowa jest bardzo zła. Jedynym dochodem jego i żony są niewielkie emerytury, które wystarczają jedynie na leki i skromne wyżywienie. Środków z trudnością wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Pokrycie kosztów sądowych powoduje konieczność zadłużenia się u znajomych. Skarżący dodał, że wraz z żoną zadłużeni są na łączną kwotę 11500 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
W tej sytuacji uznać należało, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, choć nie w pełnym zakresie. Należy bowiem podnieść, że skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 500 zł, zaksięgowany w dniu 30 kwietnia 2009 r. pod poz. 969. Skoro zatem miał środki na uiszczenie wpisu – wniosek o zwolnienie od kosztów należało w tej części oddalić.
W pozostałym zakresie jednak referendarz sądowy doszedł do przekonania, że H.P. nie jest w stanie ponieść innych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę niewielkie dochody oraz sytuację zdrowotną, a także brak praktycznie jakiegokolwiek majątku, uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych pond kwotę uiszczonego już wpisu sądowego.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
LF