Uzasadnienie
II SA/Łd 310/08
W dniu 12 stycznia 2009r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik W. S. S., złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 czerwca 2008r. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, iż nie zostały opłacone w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2009r. referendarz sądowy przyznał adwokatowi R.D. kwotę 146,40 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Odpis powyższego postanowienia pełnomocnik odebrał w dniu 20 stycznia 2009r.
W dniu 22 stycznia 2009r. wpłynął do Sądu sprzeciw pełnomocnika skarżącego od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 stycznia 2009r. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, iż zgodnie z §18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie natomiast do §18 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wynagrodzenie oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia.
Natomiast przedmiotem zaskarżenia w sprawie ze skargi W.S. była należność pieniężna w kwocie 6 688 zł tj. kwota zasiłku stałego, do którego zwrotu zobowiązano skarżącego, w konsekwencji wynagrodzenie winno zostać obliczone zgodnie z §6 pkt 4 i §18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz §2 ust. 3 w/w rozporządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl przepisu art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 259 §1 p.p.s.a. od postanowień, o których mowa w art. 258 §2 pkt 8 p.p.s.a., adwokat może wnieść sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż postanowieniem z dnia 16 stycznia 2009r. referendarz sądowy przyznał adwokatowi skarżącego wynagrodzenie za zastępstwo prawne.
Stosownie natomiast do art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokatów stronom postępowania sądowoadministracyjnego reguluje § 19 w związku z § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W myśl § 19 wskazanego wyżej rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem administracyjnym ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w § 18 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie natomiast z § 18 ust. 2 pkt 2b powołanego rozporządzenia adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.
Dodatkowo w § 20 w/w rozporządzenia ustawodawca wskazał, iż wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawie przypomnieć należy, iż wyznaczony z urzędu pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i z tego tytułu wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Pełnomocnik dopełnił wymogu określonego w §20 w/w rozporządzenia składając oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Przypomnieć należy, iż przedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r.mocą której zmienił decyzję w sprawie przyznania zasiłku stałego w wysokości 418 zł w okresie od maja 2005r. do grudnia 2006r., jednocześnie uznał zasiłek stały wypłacany w okresie od maja 2005r. do sierpnia 2006r. w łącznej kwocie 6 688 zł za świadczenie nienależnie pobrane i zobowiązał do zwrotu świadczenia nienależnie pobranego do 31 grudnia 2007r. W świetle powyższego wywieść należy, iż przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w kwocie 6 688 zł, zatem stawka minimalna obliczona stosownie do §6 w/w rozporządzenia wynosi 1200 zł.
Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 6 pkt 4 oraz §2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzekł jak w sentencji postanowienia.
ar