Uzasadnienie
II SA/Łd 311/11
W dniu 21 marca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga B. B. i P. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki usługowego obiektu budowlanego i zbiornika na ścieki.
Wraz ze skargą organ złożył odpowiedź na skargę i akta administracyjne sprawy.
W dniu 3 marca 2011r. do Sądu wpłynął wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stosownie do uregulowania art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazując na zasadność sformułowanego wniosku strona wskazała na szereg uchybień jakich dopuścił się organ wydając przedmiotową decyzję. Nadto podkreśliła, iż już sam koszt zakupu namiotu stanowił spory wydatek dla budżetu firmy, gdyż była to kwota 111 325 zł, natomiast niewątpliwie podjęcie kroków zmierzających do jego rozbiórki i ewentualnego późniejszego ponownego rozstawienia wygeneruje kolejne, znaczne wydatki. Skarżący załączyli kserokopię faktury zakupu namiotu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 §3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą, wówczas gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Zaistnienie chociażby jednej z wymienionych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek uzasadnia wstrzymanie aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie WSA W Gliwicach z dnia 4 maja 2010r., I SA/Gl 451/10, niepubl., dostępne w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 653881).
Mając na uwadze powyższe oraz argumentację skarżących, w ocenie Sądu wiosek strony zasługuje na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnili, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona, a powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków finansowych.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
ar