Uzasadnienie
II SA/Łd 327/08
Uzasadnienie
R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy C. Nr [...] z dnia [...] w sprawie wyrażenia zgody na nabycie przez Wójta Gminy C. na poczet mienia komunalnego naniesień budowlanych.
Uprzednio pismem z dnia 4 lutego 2008 roku skarżący na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wezwał Radę Gminy C. do uchylenia uchwały z dnia [...] Nr [...] z uwagi na naruszenie jego interesu prawnego wynikające z faktu, iż zbyty przez Gminną Spółdzielnię obiekt użytkowy (bar gastronomiczny wraz z magazynem) był przedmiotem poczynionych przez niego nakładów koniecznych o znacznej wartości.
R. S. wskazał przy tym, że zwrot nakładów przysługuje mu z mocy zawartej umowy najmu oraz ustawy. Sprawa o zwrot nakładów jako sporna toczy się przed Sądem Okręgowym w Ł.. Podkreślił przy tym, że w sytuacji przeniesienia własności Spółdzielnia uchyla się od odpowiedzialności odszkodowawczej.
Dodał, iż posiada aneks do umowy najmu stanowiący o prawie pierwokupu zbytego lokalu. Podjęcie zaskarżonej uchwały uniemożliwiło mu skorzystanie z tego prawa. Stąd też w stosunku do obiektu obciążonego roszczeniem osoby trzeciej uchwała nie powinna zostać podjęta. Do jej podjęcia konieczna była zgoda walnego zgromadzenia Spółdzielni. Likwidator Spółdzielni przedłożył taką zgodę, w formie uchwały Zarządu Krajowej Rady Spółdzielczej. Uchwała ta została prawomocnie uchylona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2005 roku (sygn. akt I A Ca 170/05), co oznacza, że uchwała ta była wadliwa od początku.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Przewodniczący Rady Gminy C. wskazał, że przedmiotowe wezwanie jest kolejnym wezwaniem do uchylenia wyżej opisanej uchwały Rady Gminy.
Wyjaśnił przy tym, że z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa R. S. wystąpił już wcześniej w drodze pisma z dnia 5 marca 2003 roku. W dniu zaś 19 lipca 2006 roku wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na tę uchwałę. Postanowieniem z dnia 12 października 2006 roku Sąd skargę tę odrzucił.
W konkluzji Przewodniczący Rady Gminy C. stwierdził, że R. S. wyczerpał przewidzianą prawem procedurę zaskarżenia uchwały z dnia [...]. Podkreślił ponadto, że instytucja wezwania, o której mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, przewiduje jedynie jednorazowe wniesienie środka zaskarżenia uchwały. Ta sama osoba nie może wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu, w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R. S., nie zgadzając się ze stanowiskiem organu, podniósł, że pierwsza skarga finalna została odrzucona z przyczyn formalnych, jako wniesiona po ustawowym terminie. Tym samym Sąd skargi nie rozpoznawał, co oznacza, że nie można mówić o powadze rzeczy osądzonej. Inna sytuacja zaistniałaby wówczas, gdyby skarga została prawomocnie merytorycznie rozpoznana, wówczas wystąpiłaby powaga rzeczy osądzonej.
Skarżący podniósł także, iż do chwili obecnej Rada Gminy C. nie uchyliła zaskarżonej uchwały, mimo wysokiego prawdopodobieństwa jej niezgodności z prawem. Podkreślił, że wezwanie zostało skierowane do innego składu Rady Gminy, wyłonionego w drodze wyborów samorządowych, z myślą, że skład ten uchyli zaskarżoną uchwałę.
Z tych względów skarżący wniósł o wydanie orzeczenia o niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały.
W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Gminy C. wniósł o jej odrzucenie. Argumentując w tym względzie, iż instytucja wezwania, o której mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, przewiduje jednorazowe wniesienie środka zaskarżenia uchwały organu gminy. Ta sama osoba nie może wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu w tej samej sprawie dotyczącej tej samej uchwały.
Jego zdaniem skarżący wyczerpał przysługujące mu środki prawne względem zaskarżonej uchwały, co uzasadnia odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", stanowi, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn (innych niż wymienione w punktach 1-5) - wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Jak wynika z akt sprawy, na tę samą uchwałę Rady Gminy C. Nr [...] z dnia [...] skarżący składał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 19 lipca 2006 roku. Sąd postanowieniem z dnia 12 października 2006 roku, sygn. akt II SA/Łd 818/06, skargę odrzucił z uwagi na wniesienie jej po terminie. Orzeczenie jest prawomocne.
Jednocześnie w tym miejscu podzielić należy stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2002 roku, (sygn. akt OSA 2/02), zgodnie z którym instytucja wezwania, o której mowa w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), jest odpowiednikiem środka odwoławczego, o jakim mowa w art. 52 § 4 ustawy p.p.s.a. Środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz. Oznacza to tym samym, że ta sama osoba nie może wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały. Byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji.
Mając na uwadze powyższe, z uwagi na fakt, że skarżący wyczerpał uprzednio prawną możliwość kwestionowania zaskarżonej uchwały Rady Gminy C. w trybie określony w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), ponowne kwestionowanie przez skarżącego tejże uchwały, w ocenie Sądu skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak z sentencji.
A. T. –P.