Uzasadnienie
W dniu 28. marca 2008 r. Województwo [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa o nr ewid.[...], położonej w miejscowości W. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia bez uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 61 par. 1 ustawy z dnia 30. sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast par. 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym strona uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w przepisie art. 61 par. 3 p.p.s.a. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:
- 1) wyrządzenia znacznej szkody lub
- 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z uzasadnienia skargi oraz z załączonych do sprawy dokumentów nie wynika natomiast, by wykonanie zaskarżonego postanowienia mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W szczególności nie może czynić wniosku uzasadnionym przekonanie strony skarżącej o niezgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Należy przy tym podkreślić, iż każda sprawa sądowoadministracyjna rozpatrywana jest indywidualnie, natomiast przeświadczenie skarżącego o niezgodności zaskarżonego aktu z prawem jest co najwyżej motywem wniesienia skargi do sądu administracyjnego, którego racjonalność znajdzie uzasadnienie w orzeczeniu kończącym postępowanie przed sądem administracyjnym.
Ponadto należy podnieść, iż postanowienie wyrażające opinię, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21. sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) jest jedynie częścią postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości, a jego ewentualna kasacja stanowić może podstawę do wznowienia postępowania w sprawie ostatecznej decyzji o podziale nieruchomości. W ocenie Sądu okoliczność ta stanowi dostateczną ochronę interesów strony skarżącej w postępowaniu zarówno administracyjnym, jak i też sądowoadministracyjnym.
W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej szkody lub tym bardziej trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie przepisu art. 61 par. 3 i par. 5 ustawy z dnia 30. sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
J.S.