Uzasadnienie
II SA/Łd 329/15
B. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami.
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca ma na utrzymaniu dwóch studiujących synów. Rodzina utrzymuje się z dochodów z działalności gospodarczej skarżącej (2300 zł) oraz wynagrodzenia za pracę syna skarżącej (1200 zł). Rodzina posiada mieszkanie o powierzchni 45 mkw. Strona nie zadeklarowała posiadania oszczędności ani wartościowych przedmiotów, jak również oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podała, że całkowity dochód przeznacza na utrzymanie domu i rodziny (czynsz – 361 zł, energia elektryczna – 100 zł, gaz i woda – 100 zł).
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że wniosek strony skarżącej w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie. Zważywszy bowiem na przedstawioną sytuację rodzinną i majątkową uprawnione jest przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
a.tp.