Uzasadnienie
II SA/Łd 333/11
W związku ze złożeniem skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego, W.K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż wnioskodawczyni wraz z mężem utrzymuje się z emerytur w łącznej wysokości ok. 1.895 złotych. Skarżąca posiada dom o powierzchni 110 m kw. oraz nieruchomość rolną o powierzchni 0,48 ha. Ponadto strona nie wykazała posiadania żadnego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Jednocześnie wnioskodawczyni oświadczyła, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie wnioskodawcy leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że strona uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącą należy stwierdzić, że wniosek zasługuje na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika. W ocenie Referendarza sądowego zadeklarowane dochody nie pozwalają na opłacenie we własnym zakresie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Jednocześnie uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca nie wykazała, aby uiszczenie kosztów sądowych mogło spowodować uszczerbek w koniecznym utrzymaniu jej i rodziny. Nie można oczywiście tracić z pola widzenia faktu, że skarżąca oraz jej mąż są osobami starszymi i utrzymują się jedynie z emerytur. Istotne jest natomiast również to, że skarżąca nie wskazała, że ponosi znaczne koszty związane z utrzymaniem koniecznym bądź wydatki o nadzwyczajnym charakterze, którym należy przypisać pierwszeństwo przez kosztami udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym W ocenie Referendarza sądowego sama deklarowana wysokość otrzymywanych świadczeń, tj. 1.895 złotych daje podstawy do stwierdzenia, że strona jest w stanie uiścić koszty sądowe wymagane w postępowaniu sądowym, w tym wpis od skargi w wysokości 200 złotych.
Należy również dodać, że przyszłe i ewentualne inne koszty postępowania (opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku, w przypadku oddalenia skargi, wyniosłaby 100 złotych, ewentualny wpis od skargi kasacyjnej również 100 złotych) byłyby rozłożone w czasie, co niewątpliwie wpływa pozytywnie na możliwości ich pokrycia przez stronę.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG