Uzasadnienie
W dniu 4 marca 2010 roku skarżący S. K. złożył za pośrednictwem organu – Rady Powiatu w P. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę Rady Powiatu w P. z dnia [...] roku w przedmiocie rozpatrzenia skargi mieszkańca Powiatu [...] na Starostę Powiatu [...] i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł od jej odrzucenie, podnosząc, iż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują skargi do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Powiatu w przedmiocie uchwały w sprawie rozpatrzenia skargi mieszkańca Powiatu [...] na Starostę Powiatu [...] i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ podkreślił, iż postępowanie skargowe kończy się zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi i nie wymaga wydania jakiegokolwiek aktu czy czynności o jakiej mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konsekwencją tak przyjętego stanowiska jest konstatacja, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stosownie do o art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Zgodnie zaś z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.
Kognicja Sądu jest tym samym ograniczona do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowanych przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Sąd administracyjny nie jest władny orzekać merytorycznie w danych sprawach, zatem nie ma uprawnienia, by wydać orzeczenie przyznające stronie uprawnienia lub obciążające ją jakimś obowiązkiem opartym na obowiązujących przepisach prawa materialnego.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi wniesionej do sądu jest uchwała Rady Powiatu wydana na podstawie art. 229 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zaskarżoną uchwałą Rada Powiatu w P. w dniu [...] roku rozpoznała skargę skarżącego, którą mieszkaniec oparł o przepisy działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem podstawą wniesienia skargi do sądu nie mogły być przepisy art. 87 i 88 ustawy o samorządzie powiatowym. Natomiast załatwienie sprawy w trybie art. 238 K.p.a. (przez zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi) usprawiedliwia odrzucenie wniesionej skargi, gdyż na zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Postępowanie skargowo-wnioskowe zostało uregulowane w dziale VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego. Jak stanowi przepis art. 227 K.p.a.. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy.
Postępowanie skargowe nie może być konkurencyjne w stosunku do żadnej innej prawnie uregulowanej procedury stosowanej przed organami państwowymi lub społecznymi (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego - komentarz" Wydawnictwo C.H. BECK, Warszawa 2006, str. 860). W razie zbiegu przepisów, pierwszeństwo będzie mieć postępowanie szczególne (M. Jaśkowska w: M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego - komentarz" Zakamycze 2005, str. 1093). Wobec tego biorąc pod uwagę specyfikę i charakter prawny postępowania skargowego wykluczona jest możliwość prowadzenia postępowania uproszczonego w sprawie indywidualnej (art. 233, 234 i 235 k.p.a.). Nie znajduje także zastosowania procedura określona przepisami art. 87 i 88 z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz. U. z dnia 18 lipca 1998 r.) do spraw załatwianych w uproszczonym postępowaniu administracyjnym.
Przepis art. 238 K.p.a. nie przewiduje możliwości wydania przez organ rozpoznający skargę w przedmiocie określonym w art. 227 k.p.a. jakiegokolwiek aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W dziale VIII K.p.a. zawierającym regulacje odnoszące się do postępowania skargowego brak jest również przepisu dopuszczającego możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Konsekwencją powyższego jest uznanie, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego, w tym także w sprawie uchwały podjętej na podstawie art. 229 pkt 3 K.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Z powyższych względów, skargę złożoną do Sądu należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
a.r.