Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez J. Z. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nr [...], znak [...].
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że decyzją z dnia [...] PINB nakazał J. Z. wykonać rozbiórkę dwóch silosów zbożowych na płycie fundamentowej, zrealizowanych na działkach nr ewid. 1048 i 1049 w miejscowości M., bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Rzeczona decyzja skierowana do pełnomocnika J. Z. – W. S. – C. została nadana w Urzędzie Pocztowym w W. w dniu 22 grudnia 2014 r. Powyższa przesyłka awizowana była po raz pierwszy w dniu 23 grudnia 2014 r., powtórne awizo miało miejsce w dniu 31 grudnia 2014 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.
Pełnomocnik odwołującego nie odebrała decyzji, wobec czego została ona zwrócona nadawcy w dniu 8 stycznia 2015r.
[...] WINB wskazując następnie na brzmienie art. 129 § 1, art. 40 § 1, art. 42-44, art. 57 § 1 i 4 k.p.a. stwierdził, że przesyłka została prawidłowo zaadresowana do nadawcy i w ustalonym stanie faktycznym sprawy mamy do czynienia z fikcją prawną doręczenia decyzji organu I instancji, co oznacza, że decyzja została doręczona w dniu 7 stycznia 2015 r. (dzień 6 stycznia 2015 r. – wtorek, był dniem ustawowo wolnym od pracy). Zatem ostatnim dniem czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania był dzień 21 stycznia 2015 r. J. Z. wniósł odwołanie w siedzibie PINB w dniu 22 stycznia 2015 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Ze względu na to, że wraz z odwołaniem strona nie złożyła wniosku o przywrócenie uchybionego terminu konieczne było zastosowanie art. 134 k.p.a. Jednocześnie organ zaznaczył, że merytoryczne rozpoznanie odwołania złożonego z uchybieniem terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa, a wydany akt administracyjny podlegałby unieważnieniu w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. Z. wyjaśnił okoliczności związane z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB, wskazując, iż w momencie składania odwołania prosił inspektora o sprawdzenie, czy zostało ono wniesione w terminie. Został wówczas zapewniony, że wszystko jest w porządku. Gdyby były wtedy jakiś wątpliwości, wówczas dostarczyłby dokumenty ze szpitala w O. i w Ł. potwierdzające, że w dniach 20 i 21 stycznia 2015 r. brał udział w ratowaniu zdrowia i życia żony.
[...] WINB odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia.
W piśmie procesowym z dnia 12 czerwca 2015 r. uczestniczka postępowania –E. P. wniosła o oddalenie skargi.
Na rozprawie w dniu 25 czerwca 2015 r. skarżący poparł skargę, zaś uczestniczka postępowania E. P. wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest akt o charakterze procesowym, jakim jest niewątpliwie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], wydane na podstawie art. 134 k.p.a., o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Stosownie do treści tego przepisu organ odwoławczy stwierdza - w drodze postanowienia - niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia zauważyć przede wszystkim należy, iż przepis art. 134 k.p.a. w swym brzmieniu jest jednoznaczny i obliguje organ administracyjny wyższego stopnia do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w każdym przypadku, gdy spełnione zostaną przesłanki do podjęcia takiego rozstrzygnięcia. Ma on charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, iż jego zastosowanie nie jest uzależnione od uznania organu administracyjnego.
W ocenie sądu organ II instancji trafnie zastosował art. 134 k.p.a., jako konsekwencję uchybienia terminu do złożenia odwołania przez J. Z. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nakazującej skarżącemu rozbiórkę dwóch silosów zbożowych.
Zgodnie z dyspozycją art. 129 § 1 k.p.a. odwołanie należało wnieść do właściwego organu odwoławczego - w tym wypadku [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. za pośrednictwem organu, który wydał decyzję - to jest Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Termin do złożenia odwołania wynosił czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdyby decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (§ 2 art. 129).
W świetle załączonych do akt administracyjnych dokumentów nie budzi wątpliwości fakt, że w toku postępowania administracyjnego skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika w osobie W. S. – C., który pomimo prawidłowego, dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej decyzję PINB w dniu [...] i w dniu [...] nie podjął jej w terminie. Zasadą jest bowiem, że pisma doręcza się stronie (art. 40 § 1 k.p.a.), a jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika (art. 40 § 2 k.p.a.).
Zgodnie z treścią art. 44 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:
- 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
- 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ (§ 1).
Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2).
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3).
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
W tej sytuacji organ prawidłowo uznał, że decyzja organu I instancji została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w trybie art. 44 § 4 k.p.a. w dniu 7 stycznia 2015 r. Zatem w realiach rozpoznawanej sprawy 14-dniowy terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego bądź jego pełnomocnika biegł od dnia 8 stycznia 2015 r. do 21 stycznia 2015 r. i upłynął bezskutecznie.
Odwołanie od decyzji organu I instancji złożone zostało w siedzibie PINB w dniu 22 stycznia 2015 r., a więc po upływie ustawowego terminu. W treści odwołania strona poza zarzutami względem decyzji I instancji nie wskazała żadnych przesłanek uzasadniających uchybienie terminu, nie wnosiła też expressis verbis o jego przywrócenie, wobec czego organ zobligowany był wydać postanowienie w trybie art. 134 k.p.a.
Okoliczności podniesione w skardze, a wyjaśniające przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania pozostawały poza zakresem rozważań tutejszego sądu, który nie posiada kompetencji do orzekania w tej kwestii w zastępstwie organów administracyjnych. Wniosek w tym przedmiocie skarżący powinien był złożyć do właściwego organu – w tym wypadku [...] WINB.
Mając powyższe na uwadze sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.
A. P.