Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...], Nr [...], po rozpoznaniu odwołania H. M., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...], Nr [...].
Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, organ I instancji decyzją z dnia [...] odmówił wznowienia postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia K. M. (obecnie S.) na wycięcie 41 sztuk drzew w miejscowości H., ul. A 48.
Po rozpoznaniu odwołania H. M., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie I instancji. W motywach organ wskazał, iż po otrzymaniu wniosku o wznowienie postępowania, organ ogranicza się do badania, czy żądanie pochodzi od strony, czy strona ma zdolność do czynności prawnych, czy żądanie dotyczy postępowania zakończonego decyzją ostateczną oraz to, czy w przypadku żądania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego zachowano miesięczny termin wynikający z treści art. 148 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Niespełnienie choćby jednej z tych przesłanek uzasadnia wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania.
Z materiału zebranego w sprawie wynika, iż H. M. pismem organu I instancji z dnia 21 lipca 2009 roku (doręczonym także w dniu 21 lipca 2009 roku – potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) został zawiadomiony o terminie oględzin w celu ustalenia legalności wycięcia drzew usytuowanych na nieruchomości położonej w H. przy ul. A 48. Z protokołu oględzin, które odbyły się w dniu 30 lipca 2009 roku wynika, że udział w nich wziął m. in. H. M. W trakcie oględzin K. S. oświadczyła, iż drzewa zostały usunięte na podstawie decyzji Wójta Gminy wydanej w dniu [...]. Protokół został odczytany i podpisany przez osoby biorące udział w oględzinach, w tym przez H. M. Oznacza to, że terminem, w którym H. M. dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania był dzień 30 lipca 2009 roku, zatem termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania ekspirował z dniem 30 sierpnia 2009 roku. Tymczasem wniosek o wznowienie postępowania strona złożyła w dniu 9 września 2009 roku. W tej sytuacji decyzja o odmowie wznowienia postępowania jest uzasadniona.
W treści odwołania strona wskazała, że żądanie wznowienia postępowania powinno znaleźć oparcie również na przesłance wynikającej z art. 145 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ustosunkowując się do tego argumentu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, iż jest to nowy wniosek w sprawie, który organ I instancji powinien rozpatrzyć zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego.
W skardze H. M. wniósł o uchylenie decyzji w sprawie wznowienia i ostatecznej decyzji o zezwoleniu na wycięcie drzew. Zdaniem strony decyzja o zezwoleniu na wycięcie drzew została wydana z naruszeniem prawa, gdyż postępowanie zostało wszczęte na wniosek tylko jednego ze współwłaścicieli, tym samym został on pozbawiony prawa do udziału w postępowaniu w charakterze strony.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Stosownie do uregulowania art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd skargę oddala.
W stanie faktycznym sprawy, skarżący wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ I instancji odmówił wznowienia postępowania. Po rozpoznaniu odwołania, organ II instancji utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie. Zdaniem organów administracji powodem do odmowy wznowienia postępowania była okoliczność złożenia wniosku o wznowienie postępowania po upływie terminu.
Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w I instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego). Przy czym termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).
Zasadniczy spór w sprawie sprowadza się do oceny, od kiedy należy liczyć termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z powodu przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Czy początek tego terminu należy liczyć od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji, czy od daty doręczenia stronie tejże decyzji. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, jednomiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Informacja o wydanej decyzji wcale nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Pojęcie dowiedzenia się o decyzji nie jest pojęciem tożsamym z doręczeniem decyzji. Zaprezentowane tezy nie są sporne w orzecznictwie, a skład orzekający w pełni je podziela (por. np. wyroki NSA z dnia 7 sierpnia 2008 roku, II OSK 931/07, Lex Nr 516817 i z dnia 15 maja 2008 roku II OSK 547/07; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 stycznia 2010 roku, IV SA/Po 506/09, Lex Nr 554245; wyrok WSA w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2008 roku, II SA/Kr 828/07, Lex Nr 518490; wyroki WSA w Białymstoku z dnia 21 sierpnia 2008 roku, II SA/Bk 337/08, Lex Nr 516032 i z dnia 6 maja 2008 roku, II SA/Bk 84/08, Lex Nr 499765 i inne).
Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, skarżący o fakcie wydania decyzji o zezwoleniu na wycięcie drzew dowiedział się w trakcie wizji lokalnej na działce. Rzeczona wizja została przeprowadzona w dniu 30 lipca 2009 roku. W trakcie czynności uczestniczka postępowania oświadczyła, że dokonała wycięcia drzew na podstawie decyzji Wójta Gminy z dnia [...]. Informacja taka wynika z protokołu, który został odczytany i podpisany przez osoby biorące udział w czynności, w tym m. in. przez skarżącego.
Na podstawie tego dokumentu organ przyjął, że skarżący powziął wiadomość o wydaniu decyzji o zezwoleniu na wycięcie drzew w dacie przeprowadzania wizji, czyli w dniu 30 lipca 2009 roku. Od tej daty biegł termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania na mocy art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Tym samym termin ten ekspirował z dniem 30 sierpnia 2009 roku. Tymczasem wniosek o wznowienie skarżący złożył w dniu 9 września 2009 roku, a zatem po upływie terminu. W ocenie składu orzekającego, stanowisko organów administracji w sprawie jest prawidłowe.
Nie ulega wątpliwości, że skarżący w terminie otwartym do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wystąpił do organu I instancji z wnioskiem o doręczenie decyzji o zezwoleniu na wycięcie drzew. Tym niemniej, rzeczony wniosek o doręczenie decyzji nie wpływał w żaden sposób na bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W szczególności, wbrew twierdzeniom skarżącego, co zostało już podniesione uprzednio, termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie rozpoczął swojego biegu od momentu doręczenia decyzji.
W treści skargi do sądu administracyjnego skarżący powoływał się na wadliwość ostatecznej decyzji o zezwoleniu na wycięcie drzew. Ustosunkowując się do tego zarzutu wskazać należy, iż kwestia ta pozostaje poza wpływem na rozstrzygnięcie.
Konkludując powyższe rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z prawem. Wobec czego, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.