Uzasadnienie
M.R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 16 kwietnia 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Strona otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 1745,89 złotych, posiada mieszkanie o powierzchni 57,88 m kw., jest użytkownikiem wieczystym działki o powierzchni 1107 m kw., na której znajdują się dwa budynki o powierzchni 77,20 m kw. oraz 28 m kw. (spadek po rodzicach). W uzasadnieniu wniosku strona podała, że jest po chorobie nowotworowej i w roku ubiegłym wydała na leki kwotę ok. 1517 złotych. Utrzymanie budynków też wymaga wydatków. Skarżąca nie zadeklarowała posiadania innego wartościowego majątku ani oszczędności.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze przedstawione przez skarżącego okoliczności związane z sytuacją osobistą i majątkową, należy uznać, iż wniosek strony może zostać uwzględniony jedynie w części.
Nie ulega wątpliwości, że skarżąca uzyskuje regularne dochody z tytułu emerytury w wysokości 1745,89 złotych i posiada majątek w postaci nieruchomości oraz własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego. Powyższy stan majątkowy powoduje, iż skarżąca nie może zostać zaliczona do kręgu osób ubogich, którym należy przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Podkreślenia wymaga, że skarżąca jest właścicielem budynków, które jak wskazuje jedynie generują wydatki. Budynki te nie służą natomiast zaspokojeniu niezbędnych potrzeb mieszkaniowych. Strona nie może zatem powoływać się na wydatki związane z utrzymaniem owych budynków, gdyż nie sposób zaliczyć ich do wydatków o charakterze koniecznym. Stąd też nie znajduje uzasadnienia uczynienie zadość żądaniu skarżącej strony w całości. Natomiast z uwagi na sytuację zdrowotną skarżącej i konieczność ponoszenia wydatków na leki za zasadne uznać wypada zwolnienie strony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w części.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG