Uzasadnienie
K. P., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. nr [...], zmieniającą decyzję z dnia [...] r. nr [...], zmienioną decyzją z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia opłaty za pobyt M.P. w Centrum Rehabilitacyjno-Opiekuńczym w Ł. przy ul. A 255/267, w kwocie 765,77 zł od M.P. od dnia 1 lipca 2018 r., w kwocie 1223,44 zł od K.P. od dnia 1 kwietnia 2018 r. i w kwocie 381,46 zł od J. P. od dnia 1 marca 2018 r.
Zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej zarzuciła:
- 1) naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotne znaczenia dla sprawy, to jest art. 7, art. 77, art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.a.", polegające na nierozpatrzeniu przez organ administracji całokształtu materiału dowodowego, a tym samym nieprzeprowadzenie wszechstronnej oceny tego materiału, niedokonanie istotnych dla sprawy ustaleń i brak pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co spowodowało błędne przyjęcie, iż nastąpiła zmiana dochodu skarżącej przekraczająca 10% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, podczas gdy wzrost wynagrodzenia skarżącej w miesiącu kwietniu 2018 r. nie miał charakteru stałego i wynikał jedynie z liczby wypracowanych w tym miesiącu nadgodzin;
- 2) naruszenie zasady praworządności wyrażonej w art. 6 k.p.a. w związku z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa wyrażoną w art. 8 k.p.a. mające istotne znaczenie dla sprawy, poprzez oparcie decyzji na nieobowiązującym stanie prawnym i nieuwzględnienie przez organ odwoławczy, iż w dniu 1 października 2018r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 lipca 2018 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, zgodnie z którym nastąpił wzrost kryterium dochodowego dla osoby samotnie gospodarującą do kwoty 701 zł;
- 3) naruszenie przepisów postępowania mające istotne znaczenia dla sprawy, to jest art. 15 k.p.a., poprzez zaniechanie ponownego rozstrzygnięcia sprawy przez organ II instancji, co doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego;
- 4) naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotne znaczenie dla sprawy, to jest zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa wyrażonej w art.8 k.p.a. poprzez dokonanie zmiany decyzji na niekorzyść strony z mocą wsteczną, od dnia 1 kwietnia 2018 r.;
- 5) naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, to jest art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, iż przepis ten daje podstawę do wydania decyzji z mocą wsteczną, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, że zmiana decyzji na niekorzyść strony wywoływać może skutki jedynie na przyszłość.
Mając powyższe na uwadze, pełnomocnik skarżącej wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji - decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. Wniosła również o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W dniu 7 października 2019 r. wpłynęło do akt sprawy pismo z dnia 7 października 2019 r., w którym pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że w imieniu skarżącej cofa skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wyjaśnić przy tym należy, że czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, K. Pietrzykowski (red.), Warszawa 1997, t. II, s. 153).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dnia 7 października 2019 r., oświadczyła, że w imieniu skarżącej cofa skargę wniesioną na wyżej wskazaną decyzję Kolegium.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie należało uznać, iż skarżąca skutecznie cofnęła skargę. W świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy, w tym zwłaszcza znajdującej się w aktach sprawy decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. dotyczącej częściowego zwolnienia skarżącej od wnoszenia przedmiotowej opłaty, Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do uznania, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
dc