Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98/00, poz.1071) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego usytuowanego w Ł. przy ul. A 2/6.
W sprawie ustalono, że w dniu 27 stycznia 2004 r. B. Z. wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego.
Organ ten decyzją Nr [...] z dnia [...] umorzył postępowanie administracyjne z wniosku skarżącej. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż przedmiotowy pawilon został wybudowany na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] jako obiekt tymczasowy do roku 1995. Powyższa decyzja określająca okres użytkowania obiektu zawierała równocześnie nakaz jego rozbiórki po upływie okresu użytkowania. Wobec powyższego, w ocenie organu orzekającego, właściwym do dalszego prowadzenia spawy - postępowania egzekucyjnego - jest organ administracji architektoniczno- budowlanej. Natomiast postępowanie przed organami nadzoru budowlanego w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu dla którego zakończył się okres użytkowania stało się bezprzedmiotowe.
Od tej decyzji odwołała się B. Z., wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...] W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 105 § l kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W przedmiotowej sprawie, w ocenie organu odwoławczego, istnieje wiążąca organ nadzoru budowlanego, decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o pozwoleniu na budowę pawilonu, która określa termin użytkowania obiektu do 1995 r.. Z uwagi na tak zakreślony termin, organ uznał, iż obiekt powinien zostać rozebrany najpóźniej z upływem 31 grudnia 1995 r.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził, iż uzyskanie pozwolenie na użytkowanie nie jest uzależnione od woli inwestora czy właściciela obiektu, lecz wynika wprost z uregulowań przewidzianych w prawie budowlanym. Wobec istnienia decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], która zobowiązywała inwestora do rozbiórki obiektu, po upływie terminu jego użytkowania, organ nadzoru budowlanego nie ma podstaw prawnych do stosowania uregulowań przewidzianych w art. 50 i 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. Nr 207/03, poz. 2016), ani też do zastosowania trybu legalizacji samowoli budowlanej, o jakiej mowa w art. 40-42 ustawy z dnia 24 października 1974 r. prawo budowlane (Dz. U. Nr 38/74, poz. 229 z późn. zm.). Ze względu na brak stwierdzenia okoliczności powodujących wymóg uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, wniosek B. Z., zdaniem organu administracji uznać należy za bezprzedmiotowy, co powoduje konieczność wydania decyzji o umorzeniu przedmiotowego postępowania.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła B. Z..
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.
Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów stosunku prawnego, stąd nie można rozstrzygnąć sprawy co do jej istoty.
W rozpoznawanej sprawie organy administracji prawidłowo umorzyły postępowanie jako bezprzedmiotowe.
Bezsporne jest, że pawilon handlowy usytuowany przy ul. A 2/6 został wybudowany na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] znak [...] jako obiekt tymczasowy do 1995 roku.
Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane tymczasowy obiekt budowlany to obiekt m.in. przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej.
Wobec powyższego poprawny stan techniczny obiektu nie zmienia jego charakteru.
Ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę zawierająca określenie czasu użytkowania pawilonu jest wiążąca dla organów administracji publicznej.
Organ nadzoru budowlanego nie miał podstaw prawnych do rozstrzygania w kwestii udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu co do którego zakończył się okres użytkowania.
Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 151 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.