Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 3 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 351/16

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II
Skład
Sędzia WSA Jolanta Rosińska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 3 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków i zasad zagospodarowania terenu lokalizacji celu publicznego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł.

Uzasadnienie

W dniu 19 kwietnia 2016 r. R. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków i zasad zagospodarowania terenu lokalizacji celu publicznego. Do skargi załączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wyjaśniając, że na skutek oczywistej omyłki pisarskiej doszło do błędnego zaadresowania przesyłki obejmującej skargę, zatem uchybienie terminu było niezawinione przez skarżącą.

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi argumentując, że decyzja Kolegium zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi, przy czym skarżąca nie dołożyła należytej staranności przy wysyłaniu skargi do sądu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła R. K., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 86 § 1 oraz art. 90 § 2 w zw. z art. 86 § 1 zdanie drugie w zw. z art. 10 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nadto art. 7, 77 i 80 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Postanowieniem z dnia 11 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie R. K. na postanowienie sądu I instancji o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skargę R. K. należało odrzucić.

Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie jednak w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., jest terminem ustawowym, którego upływ sąd uwzględnia z urzędu bez względu na przyczynę jego uchybienia. W przypadku przekroczenia terminu do wniesienia skargi, jego przywrócenie jest możliwe wyłącznie na wniosek strony, stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 1-5 p.p.s.a. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia skargi obliguje sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 9 lutego 2016 r. Decyzja Kolegium zawierała przy tym prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do tut. sądu. To z kolei oznacza, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 10 marca 2016 r. Skarżąca nadała natomiast skargę w dniu 19 kwietnia 2016 r., a więc z upływem zakreślonego terminu.

Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 października 2016 r. oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie sądu I instancji w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, że skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego na skutek jej skargi.

Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

a.bł.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 23 czerwca 2016 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.