Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...], nr [...], wydanym na podstawie art. 134, w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, póz. 1071 ze zm.), stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez H. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...], Nr [...], którym organ pierwszej instancji na podstawie art. 77 § 2 K.p.a. oddalił wniosek H. K. o zmianę terminu dostarczenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych dotyczących rozbudowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...], przy ul. A 2 w A, nałożonego postanowieniem nr [...] z dnia [...].
W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ wyjaśnił, iż na wskazane wyżej postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...], Nr [...] H. K. złożyła zażalenie. Jednak zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania administracyjne postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Wskazane postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...] wydane zostało na podstawie art. 77 § 2 K.p.a., w którym to przepisie brak jest wskazania możliwości wniesienia zażalenia na wydane w tym trybie postanowienie, dlatego też nie jest dopuszczalne wniesienie zażalenia na przedmiotowe postanowienie.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła H. K. wskazując, iż jej były mąż przebywa w areszcie śledczym i utrudnia podejmowanie działań dotyczących budynku mieszkalnego, zatem wniosek o zmianę terminu dostarczenia wymaganej oceny technicznej jest zasadny. Ponadto skarżąca oczekuje na zakończenie postępowania o podział majątku dorobkowego, w skład którego wchodzi sporny budynek mieszkalny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazane, które Sąd zobligowany był uwzględnić z urzędu.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala. Powyższe uwagi odnoszą się również do postanowień wydanych przez organy administracji państwowej.
W rozpoznawanej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego błędnie przyjął, iż zażalenie wniesione przez H. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...], Nr [...] jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronom zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Nie ulega wątpliwości, że na postanowienie wydane w oparciu o art. 77 § 2 K.p.a., jako postanowienie dowodowe zażalenie nie przysługuje.
Organ odwoławczy przeoczył jednak, iż ustawa z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. – Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.) w art. 81 c zawiera szczególną regulację w zakresie postępowania dowodowego w prowadzonych przez organy administracji architektoniczno – budowlanej i nadzoru budowlanego postępowaniach administracyjnych.
Zgodnie bowiem z art. 81 c ust. 2 tej ustawy organy administracji architektoniczno – budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, czyli uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę nieruchomości, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie (art. 81 c ust. 3).
Powołany przepis nie daje podstawy do merytorycznego rozstrzygnięcia o istocie sprawy administracyjnej. Działania organu w tym trybie zmierzają do wyjaśnienia kwestii technicznych, których celem jest ustalenie stanu faktycznego sprawy. Żądanie przedstawienia określonych dokumentów mające na celu rozszerzenie materiału dowodowego, jest więc postanowieniem o charakterze dowodowym. Organ w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego może nałożyć obowiązek dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz, które mają na celu wykluczenie bądź potwierdzenie powstałych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub stanu technicznego obiektu. Dokumenty te mają zatem charakter opinii biegłego, środka dowodowego, który poprzez zasięgnięcie wiedzy fachowej rzeczoznawcy ma pomóc organowi w wyjaśnieniu kwestii wątpliwej lub spornej. W tym więc zakresie, postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, ma analogiczny charakter i cel, co postanowienie z art. 77 § 2 K.p.a., z tym, że analizowana regulacja mająca zarówno charakter materialno-prawny, jak i procesowy, w tym ostatnim zakresie stanowi lex specialis w stosunku do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a zgodnie z regułą kolizyjną lex specialis derogat legi generali, przepis bardziej szczegółowy wyłącza zastosowanie przepisu bardziej ogólnego (vide: wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 1057/09 – LEX nr 600112).
W rozpoznawanej sprawie podstawę prawną nałożenia na inwestorów obowiązku przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych w wyznaczonym terminie stanowił przepis art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego.
Skarżąca złożyła wniosek o zmianę terminu wykonania tego obowiązku, a zatem postanowienia dowodowego, do którego ma zastosowanie regulacja przewidziana tym przepisem. Termin przewidziany w art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego jest bowiem terminem urzędowym, co oznacza, iż źródłem wyznaczenia terminu jest wola organu administracji publicznej. Organ administracyjny w przypadku tego terminu, w przeciwieństwie do terminu ustawowego, jest jego dysponentem. Dlatego też termin urzędowy może być przez organ z ważnej przyczyny, na wniosek strony zgłoszony przed jego upływem lub z urzędu, przedłużony albo skrócony.
Postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia wniosku inwestora o zmianę terminu wykonania obowiązku nałożonego w oparciu o art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego ma również charakter dowodowy, stanowi istotny element tego orzeczenia, a w konsekwencji i na to postanowienie w oparciu o art. 81 c ust. 3 stronie przysługuje zażalenie.
Skutkiem wadliwego powołania przez organ I instancji art. 77 § 2 K.p.a. jako samoistnej podstawy prawnej wydanego postanowienia było stwierdzenie przez organ odwoławczy w oparciu o art. 134 K.p.a. niedopuszczalności zażalenia wniesionego przez H. K. Z przytoczonych względów Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 c w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone postanowienie.
m.o.