Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 363/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Odpis wspomnianego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu – adwokat D. K. w dniu 25 września 2013 r.
W dniu 31 października 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku.
Pismem z dnia 16 grudnia 2013 r. skarżący zwrócił się do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 22 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku J. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu, poprzez: nadesłanie skargi kasacyjnej sporządzonej z zachowaniem wymogów art. 175 § 1 p.p.s.a., wskazanie kiedy konkretnie (w jakim dniu) ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz podanie okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Odpowiadając na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego podniósł, że nie dysponuje odpisem skargi kasacyjnej, ponieważ nie znalazł podstaw do jej wniesienia i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie podkreślił, że nie są mu znane okoliczności dotyczące ustania przyczyny uchybienia terminu oraz wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej w tekście "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W rozumieniu art. 86 § 1 i 3, art. 87 i art. 88 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Wspomniane warunki muszą być spełnione łącznie. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje fakt, iż w dniu 25 września 2013 r. pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu doręczono odpisu wyroku z uzasadnieniem. W zaistniałej sytuacji termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej orzeczenia, o którym stanowi przepis art. 177 § 1 p.p.s.a. biegł od dnia 26 września 2013 r. do dnia 25 października 2013 r. W tym terminie skarga kasacyjna nie została skutecznie wniesiona. W dniu 16 grudnia 2013 r. skarżący zwrócił się do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wspomniany wniosek dotknięty był brakami formalnymi, których pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania sądu nie uzupełnił w wyznaczonym terminie, co skutkuje odmową przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. a.bł.