Uzasadnienie
II SA/Łd 368/06
W dniu 4 maja 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J. R. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie Nr [...] z dnia [...] wydaną na podstawie art. 154 § 1 K.p.a oraz art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. c, art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 2002r., Nr 42, poz. 371 ze zm.) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich.
Wśród wniosków skargi strona zawarła wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi.
Wraz ze skargą wpłynęły akta administracyjne sprawy oraz odpowiedź na skargę, w której Kierownik Urzędu wniósł o odrzucenie złożonej skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ponieważ strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie służyły jej w postępowaniu przed organem administracji, zgodnie z art. 52 §1 i 2 powołanej ustawy.
Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2006r. Sąd na podstawie przepisu art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 w/w ustawy). Ponieważ przedmiotem skargi wniesionej przez stronę jest decyzja organu I instancji, a zatem rozstrzygnięcia, od którego stronie nie przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu, a odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu nie spowoduje ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Przy czym samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 w/w ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 (niepubl.).
Przedmiotem złożonej skargi jest decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...], która jest decyzją organu I instancji i od, której zgodnie z zawartym w niej pouczeniem strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do Kierownika Urzędu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Strona skarżąca nie skorzystała z tej możliwości i od razu wniosła skargę do Sądu, tym samym nie wyczerpała wszystkich przysługujących jej, w postępowaniu przed organem administracji właściwym w sprawie, środków zaskarżenia. Odwołanie od zaskarżonej decyzji wniósł tylko Kombatancki Związek Dzieci Ofiar Wojny Rzeczpospolitej, jako organizacja społeczna dopuszczona do udziału w sprawie i to we własnym imieniu.
Skarżący mimo tego, iż decyzja drugoinstancyjna, czyli wydana na skutek wniosku Związku o ponowne rozpoznanie sprawy została mu doręczona zaskarżył decyzję wydaną w dniu [...] czyli pierwszoinstancyjną.
Jak już zostało wyjaśnione zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie. Niewątpliwie stronie przysługiwały takie środki i została o nich pouczona.
W tym przypadku złożenie skargi do Sądu na decyzję pierwszoinstancyjną było zatem niedopuszczalne i nie może skutkować merytorycznym rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Z tych wszystkich względów Sąd był zobligowany na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 ust. 1 lit. a w zw. z art. 222 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.