Uzasadnienie
P. M. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., z [...] r., nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 6 kwietnia 2018 r. skarżący został wezwany do podpisania skargi lub nadesłania jej podpisanego egzemplarza oraz do złożenia dziesięciu podpisanych odpisów skargi. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.
Stosowne wezwanie do usunięcia braków skargi zostało doręczone skarżącemu 24 kwietnia 2018 r. Pismem z 26 kwietnia 2018r. skarżący oświadczył, że cofa ww. skargę. Jednakże brak skargi nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." – skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązków w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżący nie podpisał skargi, ani nie nadesłał brakujących jej odpisów, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Skoro bowiem wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącej 24 kwietnia 2018 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonych obowiązków był 2 maja 2018 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie.
Na marginesie wskazać należy, iż oświadczenie skarżącego z 26 kwietnia 2018 r. o cofnięciu skargi nie może odnieść zamierzonego skutku, bowiem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli natomiast skarga takie braki zawiera, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 928/12 – orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych powodów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
A.B.