Uzasadnienie
S. P., działając przez swojego pełnomocnika adw. A.D., zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy pieniężnej.
Pismem z dnia 22 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że w imieniu swojego mocodawcy cofa ww. skargę w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., w skrócie p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uwzględnienia cofnięcia skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Z kolei przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
A.B.