Uzasadnienie
II SA/Łd 371/11
S.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Jednocześnie skarżąca wystąpiła z żądaniem zwolnienia od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, uzyskuje dochody z tytułu emerytury w wysokości 1603,06 złotych. Strona posiada mieszkanie o powierzchni 40 m kw., nie zadeklarowała posiadania żadnego innego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała jedynie, że utrzymuje się wyłącznie z emerytury, a ponadto wspomaga bezrobotną córkę. Skarżąca od wielu lat choruje, jest zaliczona do osób niepełnosprawnych.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Mając na uwadze sytuację osobistą i materialną, przedstawioną przez skarżącą, a zwłaszcza wysokość deklarowanych dochodów i fakt, że skarżąca jest osobą starszą i schorowaną, za uzasadniony należy uznać wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG