Uzasadnienie
J.P. i M.P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odszkodowania za zmniejszenie się wartości nieruchomości.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 maja 2009 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 618 złotych. W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Posiadają połowę domu o powierzchni 70 m kw. i nieruchomość rolną o powierzchni 0,9 ha. M.P. jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. J.P. uzyskuje dochód z tytułu dzierżawy w wysokości 780 złotych. Strona nie zadeklarowała posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, iż uzyskane odszkodowanie zwrócili rodzinie tytułem pomocy w spłacie zaciągniętego kredytu. Wskazali także, że funkcjonują dzięki pomocy finansowej dzieci.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim na uwadze należało mieć fakt, iż rodzina skarżących utrzymuje się z dochodów w łącznej wysokości 780 złotych, zatem średni dochód przypadający na członka rodziny kształtuje się na poziomie 390 złotych. Powyższe okoliczności dają podstawy do twierdzenia, iż strona nie posiada środków, które pozwalają na pokrycie kosztów udziału w postępowaniu i obrony przed sądem administracyjnym swoich praw, zatem wniosek skarżących należy uwzględnić.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG