Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Burmistrz Miasta K. zatwierdził projekt podziału nieruchomości, położonej w miejscowości O., oznaczonej jako działka o numerze geodezyjnym 208, stanowiącej własność P. i E. małżonków P. W następstwie rozpoznania odwołania współwłaścicieli, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliło orzeczenie organu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia temuż organowi.
Skargę na "decyzję Burmistrza Miasta K. z dnia 10.11.2004r. (...)" złożyli E. i P. małżonkowie P. Zarządzeniem z dnia 15.kwietnia 2005r., doręczonym skarżącym w dniu 25.kwietnia 2005r., wezwano ich do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej dwóch odpisów i określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00,-zł. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Do chwili obecnej wskazane wyżej braki: formalne i fiskalny skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§2). Oznacza to, że przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego, nie może być decyzja Burmistrza K. z dnia [...]o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości skarżących, ponieważ nie posiada ona waloru ostateczności. Przymiot taki posiada natomiast orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..] Nr [...] uchylające wspomnianą decyzję organu I instancji, które, jak wynika z treści skargi, nie było przedmiotem zaskarżenia.
Niezależnie od tego wskazać należy, iż skarżący pomimo zobowiązania, nie uzupełnili braków formalnych skargi, tj. nie złożyli jej odpisu, dla doręczenia go uczestnikowi postępowania – Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (art. 47 § 1 p.p.s.a.), nie wskazali naruszenia prawa lub interesu prawnego, dokonanego decyzją, wyeliminowaną ostatecznie z obrotu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) oraz nie uiścili żądanego wpisu sądowego (art. 220 § 1 p.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi.