Uzasadnienie
W dniu 9 marca 2005 r. W. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku stałego wyrównawczego.
Decyzja organu I instancji z dnia [...] zawierała pouczenie, iż przysługuje od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od daty jej otrzymania. Skarżący nie wniósł odwołania do właściwego organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 cyt. ustawy).
Oznacza to, iż prawo wniesienia skargi jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten wynika z założenia, iż sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych [ por. J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 97 ].
W niniejszej sprawie skarżący nie odwołał się od decyzji organu I instancji z dnia [...], mimo że decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie co do sposobu wniesienia odwołania od niej. W tym stanie rzeczy, skoro skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.