Uzasadnienie
Dyrektor Generalny i Prokurent Główny Księgowy B.P. Spółki z o.o. z siedzibą w W. złożyli w imieniu Spółki skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. wnosząc o wydanie orzeczenia nakazującego Prezydentowi Miasta Ł. podjęcie decyzji w sprawie podziału należących do B. P. Sp. z o.o. nieruchomości położonych w Ł. przy ul. K. 122-128 i ul. D. 33-35,39.
W skardze przedstawili tok postępowania w sprawie poczynając od postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia 8 lipca 1997 r. (...) którym zawieszono postępowanie w sprawie podziału wskazanych nieruchomości do czasu doprowadzenia przez inwestora do zgodności projektu podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Na postanowienie to Spółka złożyła zażalenie do Wojewody Ł. wnosząc o podjęcie postępowania i podnosząc, że przedstawiła wraz z wnioskiem do dokonanie podziału pozytywną i zgodną z miejscowym planem opinię Wydziału Urbanistyki, Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta Ł. a ponadto nie posiada uprawnień do dokonywania opracowań, które miałyby na celu rozszerzanie bądź uściślanie zapisów planu miejscowego. Urząd Wojewódzki w Ł. zażądał by w razie nie załatwienia zażalenia we własnym zakresie Urząd Miasta Ł. odesłał akta sprawy, uzupełnione o wyjaśnienia Wydziału Urbanistyki, Architektury i Budownictwa i stanowisko w sprawie zarzutów podniesionych w zażaleniu.
Następnie Spółka wystąpiła w trybie art. 37 Kpa do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z zażaleniem na bezczynność Urzędu Miasta Ł. i Urzędu Wojewódzkiego. Na skutek działań MSWiA Urząd Wojewódzki w Ł. pismem z dnia 6 stycznia 1998 r. zawiadomił Spółkę, że jej skarga jest zasadna w odniesieniu do działalności organu I instancji i z tego powodu Urząd wystąpił pismem z dnia 31 grudnia 1997 r. do Sekretarza Miasta Ł. o wyjaśnienie całokształtu sprawy.
W dniu 1 stycznia 1998 r. Prezydent Miasta Ł. wydał postanowienie (...) mocą którego podjęto zawieszone postępowanie w sprawie podziału nieruchomości. Skarżący otrzymali również kopię pisma z dnia 14.01.1998 r. z Wydziału Geodezji, Katastru i Inwentaryzacji Urzędu Miasta Ł. do Wydziału Urbanistyki, Architektury i Budownictwa tego Urzędu z prośbą o wydanie postanowienia stwierdzającego zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego,w miejsce uprzednio wydanej opinii urbanistycznej.
Następnie w lutym 1998 r. skarżąca Spółka otrzymała kopię pisma Wydziału Urbanistyki, Architektury i Budownictwa UMŁ do Wydziału Geodezji UMŁ, w którym stwierdza się, że sprawa zaopiniowania podziału terenu nie może być załatwiona w terminie przewidzianym w Kpa gdyż Rada Ministrów nie wydała jeszcze rozporządzenia wykonawczego do ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sprawa miała być ostatecznie załatwiona w przybliżonym terminie do 28 lutego 1998 r. jednakże do chwili złożenia skargi /5 stycznia 1999 r./ mimo upływu wielu miesięcy i wydania rozporządzenia na którego brak powoływano się w powołanym piśmie, Prezydent Miasta Ł. nie wydał decyzji w sprawie podziału należących do B.P. nieruchomości, mimo pism z dnia 9 kwietnia 1998 r. i 27 maja 1998 r. oraz prób podjęcia rozmów w Urzędzie Miasta Ł. w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wydziału Geodezji, Katastru i inwentaryzacji Urzędu Miasta Ł. powołał się na to, że w sprawie w dniu 12 stycznia 1998 r. było wydane postanowienie i wobec wejścia w życie nowych przepisów wniosek B.P. Sp. z o.o. został przesłany do Wydziału Urbanistyki, Architektury i Budownictwa UMŁ celem wydania opinii w sprawie możliwości i zasadności dokonania podziału nieruchomości. Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, dopuszczenie wtórnych podziałów jest możliwe pod warunkiem, że wynikają one z projektu podziału uwzględniającego zagospodarowanie kwartału, w tym relacje w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej,wykonanego przez inwestora. Do chwili obecnej Wydział Urbanistyki nie wydał opinii i z tego względu Wydział Geodezji nie może zakończyć sprawy wydaniem decyzji zatwierdzającej podział, po wydaniu tej opinii sprawa zostanie rozpatrzona zgodnie z Kpa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga w pełni zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 152 par. 1 Kpa organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, a w myśl art. 8 Kpa są zobowiązane prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie do organów Państwa /organów władzy publicznej/. Przepis art. 35 par. 3 Kpa stanowi, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
Powołane wyżej przepisy w rozpatrywanej sprawie zostały naruszone. Działania organu 1 instancji - Prezydenta Miasta Ł. w którego imieniu działali dyrektorzy Wydziału Geodezji, Katastru i Inwentaryzacji oraz Wydziału Urbanistyki, Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta Ł. noszą wyraźne znamiona działania na zwłokę i nie są uzasadnione żadnymi racjonalnymi względami. Nie można bowiem uznać zasadności zawieszenia postępowania,później podjętego ale nie prowadzącego do rozstrzygnięcia sprawy z uwagi na wyczekiwanie na wydanie,dawno już obowiązujących przepisów wykonawczych. Nie są także żadnym usprawiedliwieniem przeszło dwuletniej już zwłoki w załatwieniu sprawy niedomogi wewnętrzno-organizacyjne w Urzędzie Miasta Ł. prowadzące do bezskutecznego przesyłania pism pomiędzy właściwymi Wydziałami tego Urzędu i braku koordynacji działań zmierzających do wydania zarówno postanowienia o jakim mowa w art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741 ze zm./ jak i decyzji o której mowa w art. 96 ust. 1 powołanej ustawy. Podnieść trzeba, że zarówno do wydania postanowienia oceniającego zgodność proponowanego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak i do wydania decyzji zatwierdzającej podział jest właściwy tylko wójt /burmistrz, prezydent/. W tej sytuacji spory pomiędzy urzędnikami działającymi z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł. we w skazanym zakresie nie mają znaczenia prawnego bo rezultaty ich działań /a w rozpoznawanej sprawie ich braku/ muszą być zaliczane na rachunek właściwego organu - w tym wypadku Prezydenta Miasta Ł. - ustawowo zobowiązanego do wydania zarówno postanowienia jak i decyzji. Odpowiedź udzielona w związku z wniesieniem skargi takie nosi znamiona działania na zwlokę, jest bowiem podpisana przez
Dyrektora Wydziału Geodezji, Katastru i Inwentaryzacji, prawdopodobnie działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł. jak wynikałoby z innych pism znajdujących się w aktach sprawy znajduje się pozytywna opinia Wydziału Urbanistyki, Architektury i Budownictwa z dnia 28.05.1997 r. w przedmiocie podziału przedmiotowego terenu z której wynika, że stanowi ona podstawę do opracowania geodezyjnego planu podziału zgodnie z koncepcją stanowiącą załącznik do tej opinii. Opinia ta nie ma wprawdzie formalnie charakteru postanowienia ale jest nim od strony merytorycznej. W sytuacji gdy zwłoka jest wynikiem niewłaściwego działania dwóch jednostek organizacyjnych Urzędu Miasta Ł.,upoważnionych do działania w imieniu Prezydenta odpowiedzi na skargę winien udzielić Prezydent Udzielenie odpowiedzi przez jednego z zainteresowanych Dyrektorów ze wskazaniem na działanie drugiego, jako będące przyczyną zwłoki w załatwieniu sprawy nie może być uznane za prawidłowe skoro osobą zobowiązaną do wydania decyzji i ponoszącą prawną za to odpowiedzialność jest Prezydent Miasta.
Nierzetelność odpowiedzi na skargę,w istocie nawet nie wskazującej choćby przybliżonego terminu załatwienia sprawy i wydania decyzji o podziale nieruchomości należących do Spółki z o.o. B.P., sprawia,że w sytuacji gdy pełnomocnik Prezydenta w rozprawie nie uczestniczył i tym samym brak jego wyjaśnień odnośnie zarzutów i tła sprawy przedstawionych na rozprawie, za przyczynę zwłoki w załatwieniu sprawy można uznać wskazywane przez skarżącą Spółkę uzależnianie załatwienia sprawy od pozaumownych i pozaprawnych świadczeń finansowych skarżącej na rzecz Miasta.
Uzależnianie wydania decyzji administracyjnej od okoliczności prawem nieprzewidzianych ani też nie wynikających z ważnych umów cywilnoprawnych narusza nie tylko przepisy proceduralne i powołane przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami ale także art. 2 /stanowiący, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym/ i art. 7 Konstytucji RP /stanowiący, że organy władzy publicznej działają na podstawie w granicach prawa/.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 26 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 tejże ustawy.