Uzasadnienie
Decyzją nr [...] ([...]), wydaną w dniu 1 kwietnia 2009 roku, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], znak: [...] nakazującą rozbiórkę ustępu nieskanalizownaego, wybudowanego na terenie nieruchomości położonej w Ł., przy ul. A 10 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie, I. F. zakwestionowała stanowisko organu odwoławczego wnosząc, na podstawie art. 156 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) o uznanie zaskarżonej decyzji za nieważną z mocy prawa. W krótkim uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, iż wskazana w treści zaskarżonej decyzji decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] została już uchylona przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją o numerze [...], wydaną w dniu [...].
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając, iż decyzją nr [...] (znak: [...]), wydaną w dniu [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w rzeczywistości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], znak: [...] nakazującą rozbiórkę ustępu nieskanalizownaego, wybudowanego na terenie nieruchomości położonej w Ł., przy ul. A 10. Dodatkowo wskazać należy, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., postanowieniem z dnia [...], nr [...] sprostował zaskarżoną decyzję w ten sposób, że na stronie pierwszej w wierszu trzynastym zamiast " z dnia [...], Nr [...], znak: [...]" powinno być "z dnia [...], Nr [...], znak [...]".
Pismem z dnia 19 maja 2010 roku I. F. cofnęła wniesioną skargę, wskazując że wydane przez organ odwoławczy postanowienie o sprostowaniu zaskarżonej decyzji czyni zadość jej żądaniom.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczne cofnięcie skargi powoduje, iż dalsze prowadzenie postępowania sądowego i wydanie wyroku staje się zbędne, oczywiście jedynie w sytuacji, gdy cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Zgodnie bowiem z przepisem art. 60 p.p.s.a. strona skarżąca może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Badając dopuszczalność cofnięcia przedmiotowej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dostrzegł okoliczności przemawiających za uznaniem, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności
Wobec powyższego Sąd, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
m.o.