Uzasadnienie
Stowarzyszenie A. w Ł. zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku nr [...] znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie Instalacji Termicznego Przekształcania Odpadów przy ul. J. 5 w Ł. na działce o nr ewid. 56/222, obręb geodezyjny W-32. Jako podstawę prawną strona skarżąca wskazała art. 44 ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 roku, Nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz art. 94 pkt 2 i art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, a w razie nieuwzględnienia powyższego stanowiska - o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z unormowaniem art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w szczególności w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Niemniej jednak skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z wyżej przytoczoną regulacją ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżania do sądu decyzji wydanej przez organ I instancji, bowiem kwestionowanie takich aktów administracyjnych możliwe jest w drodze odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 127 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
Z akt niniejszej sprawy oraz z treści skargi niewątpliwie wynika, że strona skarży decyzję organu I instancji, a zatem rozstrzygnięcie, od którego przysługiwało odwołanie, nie zaś skarga do sądu. Z tego powodu skarga Stowarzyszenia A. w Ł. jest niedopuszczalna i jako taka - na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a. m.ch.