Uzasadnienie
II SA/Łd 409/16
W.K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 11,46 ha (nie prowadzi produkcji rolnej) z zabudową siedliskową (wartość ok. 300.000 zł). Małżonkowie utrzymują się z emerytur rolniczych w łącznej kwocie 2667 zł, otrzymują czynsz dzierżawny w kwocie 33 zł. W uzasadnieniu skarżący podał, że oboje z żoną są osobami z orzeczoną niepełnosprawnością, wymagającymi pomocy osób trzecich. Ze względu na trudności w poruszaniu się skarżący ma ograniczone możliwości obecności na rozprawie.
Ponadto skarżący podał, że koszty eksploatacyjne nieruchomości to ok. 800 zł, koszty leczenia to wydatek rzędu 500 zł, a pozostała część przeznaczana jest na zaspokojenie potrzeb bytowych (np. zakup opały w sezonie grzewczy to 5000 zł). Skarżący oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
W tej sytuacji uznać należało, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę wysokość wskazanych dochodów w zestawieniu z wysokością samego tylko wpisu sądowego od skargi (500 zł), a także nie tracąc z pola widzenia faktu ponoszenia znacznych wydatków na leczenie, którego konieczność ma związek z orzeczeniami o niepełnosprawnością, uzasadnione jest, zdaniem Referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG