Uzasadnienie
II SA/Łd 41/16
Wyrokiem z dnia 18 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
Od powyższego wyroku skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wniósł skargę kasacyjną, która została uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 grudnia 2016 r. Pismem z dnia 12 stycznia 2017 r. adw. A. N. wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Uwzględniając wniosek, stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801), w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG