Uzasadnienie
II SA/Łd 412/14
Spółka A Sp. z o.o. w Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 kwietnia 2014 r. skarżąca spółka wezwania została do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Stosowne wezwanie skarżąca spółka odebrała w dniu 6 maja 2014 r., a w dniu 16 maja 2014 r. uiściła wpis sądowy w wymaganej wysokości. Jednocześnie pismem z dnia 16 maja 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Postanowieniem z dnia 23 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej spółki na postanowienie Sądu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżąca spółka, pomimo doręczenia jej w dniu 6 maja 2014 r. wezwania do usunięcia braku fiskalnego skargi, uiściła wymagany wpis dopiero w dniu 16 maja 2014 r., a więc z przekroczeniem ustawowego 7-dniowego terminu, który mijał w dniu 13 maja 2014 r. Jednocześnie skarżącej spółce prawomocnie odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu – postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2014 r. oddalone zostało zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 maja 2014 r. w tym przedmiocie. Oznacza to, że skarżąca spółka nie uzupełniła braku fiskalnego skargi.
Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
B.A.