Uzasadnienie
K. G. w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik "właścicieli sąsiadujących działek" złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia i przekazania do ponownego rozpoznania decyzji Burmistrza Miasta – Gminy S. z dnia [...], nr [...]ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci A wraz z przyłączem energetycznym na działce nr ewid. 443 położonej w miejscowości B..
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 kwietnia 2005r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, tj. uiszczenia wpisu do skargi w kwocie 500 zł, nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność oryginałem oraz złożenia pełnomocnictwa procesowego do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym od pozostałych skarżących z podaniem ich danych osobowych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono K. G. w dniu 11 maja 2005r., który w piśmie z dnia 17 maja 2005r. cofnął skargę, nie usuwając jednakże jej w/w braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Artykuł 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważności. Z kolei stosownie do art. 161 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Podnieść jednak należy, że pomimo tego, iż skarżący pismem z dnia 17 maja 2005r. cofnął skargę, wniosek ten nie mógł zostać merytorycznie rozpatrzony przez Sąd z uwagi na nie usunięcie w/w braków formalnych skargi w zakreślonym terminie.
Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt. 3 i 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz od której, pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Tym samym oznacza to, że rozpoznanie nieopłaconej skargi oraz skargi, której braków formalnych uniemożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, jest niedopuszczalne.
Dodatkowo podnieść należy, że zgodnie z art. 57 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że do skargi należy stosować przepisy Działu III Postępowanie przed `wojewódzkim sądem administracyjnym, Rozdział 1 – Pisma w postępowaniu sądowym, w tym art. 47 § 1 p.p.s.a. wprowadzający wymóg dołączania do pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiedniej liczby odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom.
Tym samym skarga, do której nie dołączono wymaganej liczby odpisów, dotknięta jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu.
Wobec powyższego, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt. 3 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a. przy zastosowaniu art. 57 § 1 p.p.s.a., orzeczono, jak w postanowieniu.