Uzasadnienie
IISA/Łd 417/07
W dniu 15 marca 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J. T. na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Skarżąca wniosła o anulowanie sfałszowanego protokołu spisanego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na nieruchomości przy ul. A w dniu 23 października 2002r. przez nieuczciwych pracowników Inspektoratu. Opisała, iż przedmiotowy protokół został nieprawidłowo sporządzony, jest pomazany, pokreślony i nie powinien stanowić podstawy podejmowania jakichkolwiek działań, dodała, iż ze strony pracowników przedmiotowego organu spotyka się wyłącznie z poniżeniem i kpiną niegodną człowieka.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi wskazując na bezzasadność skargi. Organ odniósł się do wszystkich postępowań toczących się z wniosków J. T., w których zawierała szereg zarzutów dotyczących różnych kwestii związanych z robotami budowlanymi wykonywanymi na terenie posesji sąsiada skarżącej, a także postępowaniami prowadzonymi w tym przedmiocie przez organy nadzoru budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r,, Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 §3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest protokół spisany po przeprowadzeniu wizji na terenie nieruchomości strony skarżącej, sporządzony przez pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Dokumentu tego nie można uznać za decyzję ani postanowienie, bowiem nie zawiera on podstawowych elementów składowych tych aktów, takich jak: powołanie podstawy faktycznej i prawnej, rozstrzygnięcia, uzasadnienia faktycznego i prawnego, pouczenia czy i w jakim trybie służy odwołanie, zażalenie (art. 104, art. 107, art. 124 kpa). Dodatkowo należy wyjaśnić, iż decyzja jako akt stosowania materialnego prawa administracyjnego rozstrzyga sprawę co do jej istoty i kończy zarazem sprawę w danej instancji lub nie rozstrzygając sprawy co do jej istoty kończy postępowanie administracyjne (np. decyzja o umorzeniu postępowania).
Z kolei postanowienia nie rozstrzygają sprawy co do istoty, lecz rozstrzygają poszczególne kwestie proceduralne związane z tokiem postępowania administracyjnego i są wydawane wyłącznie gdy przepis tak stanowi. Złożona skarga nie dotyczy również czynności określonych w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż przedmiotowy protokół nie nałożył na stronę żadnych obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa i podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zaskarżone pismo nie jest zatem czynnością mieszczącą się w hipotezie powołanych powyżej przepisów i nie leży w kognicji sądów administracyjnych.
Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego nastąpi w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sadów administracyjnych (art. 3 §2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a.) lub gdy dotyczy sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 p.p.s.a.) - B.Dauter, B Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 157.
Z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.