Uzasadnienie
II SA/Łd 423/09
W dniu 8 czerwca 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J. O.-O. i T. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Wraz ze skargą wpłynęły akta administracyjne sprawy oraz odpowiedź na skargę, zawierająca wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego o oddalenie skargi.
Skarżący zarzucając naruszenie szeregu przepisów prawa materialnego i procesowego wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, względnie o stwierdzenie jej nieważności, nadto o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 61 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie.
Podkreślenia wymaga, iż ustanowiona w analizowanym przepisie instytucja ochrony tymczasowej dotyczy takich aktów, które mają przymiot wykonalności. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego, polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2002, s. 155 – 156 czy M. Jaśkowska, M. Masternak, E. Ochendowski: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 144 – 145, J. Borkowski: Glosa do postanowienia NSA z 16 października 1996r., IV SAB 59/96, OSP 1998, nr 1, poz. 22, s. 48).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji, która jest przedmiotem wniosku strony skarżącej w niniejszej sprawie, nie jest decyzją, która posiadałby przymiot wykonalności. Niewątpliwie nie rodzi ona żadnych praw ani też nie nakłada żadnych obowiązków. Rozstrzygnięciem tym organ ustala jedynie swojego rodzaju możliwości inwestycyjne oraz wytyczne, którymi inwestor musi się kierować przy sporządzaniu projektu budowlanego.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
ar