Uzasadnienie
Skargą z dnia 8 kwietnia 2013r. pełnomocnik D. I. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta O. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie pomocy finansowej w związku z prawem do świadczenia pielęgnacyjnego za okres od stycznia do marca 2012r., realizowanej na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2011r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne (Dz.U. nr 295, poz. 1746).
Pełnomocnik skarżącej wniosła o uchylenie wydanych w sprawie decyzji organów obu instancji oraz wydanie wyroku przyznającego prawo do pomocy finansowej w związku z ustalonym prawem do świadczenia pielęgnacyjnego, wskazując na niekonstytucyjność przepisów ww. rozporządzenia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując jednocześnie stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem postanowieniem z dnia 12 września 2012r., sygn. akt II SA/Po 543/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne:
- - czy § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2011r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne (Dz.U. nr 295, poz. 1746) w zakresie w jakim uniemożliwia przyznanie przewidzianej w nim pomocy osobom uprawnionym do pobierania świadczenia pielęgnacyjnego innym niż matka, ojciec lub opiekun faktyczny dziecka, niezależnie od sytuacji dochodowej i majątkowej tych osób jest zgodny z art. 2, art. 18 i art. 32 ust. 1, art. 71 ust. 1 i art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.
Z uwagi na to, że odpowiedź na ww. pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu wpłynie na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 543/12.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
a.bł.