Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 134 kpa w zw. z art. 6 c ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz. U. z 1997, Nr 25, poz. 128 ze zm.), stwierdził niedopuszczalność odwołania złożonego przez skarżącą B.N. od decyzji Starosty [...] z dnia [...][...] orzekającej o przyznaniu prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 29 grudnia 2000 r., w wysokości 120 % kwoty zasiłku.
W uzasadnieniu wyjaśniono, iż decyzją z dnia [...] Starosta Powiatu [...] orzekł o przyznaniu B.N. prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Od decyzji Starosty B.N. odwołała się do Wojewody [...] z wnioskiem o jej zmianę i przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % zasiłku dla bezrobotnych.
Organ odwoławczy po analizie akt sprawy w dniu [...] wydał decyzję Nr [...], w której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W dniu 16 stycznia 2003 r. B.N. złożyła w PUP w Z. pismo skierowane do Wojewody [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 24 stycznia 2003 r. wnioskodawczyni wyjaśniła, iż pismo z dnia 16 stycznia 2003 r. jest odwołaniem od decyzji Starosty [...] z [...] nr [...] orzekającej o przyznaniu zasiłku przedemerytalnego w wysokości 120% kwoty zasiłku.
Rozpoznając sprawę Wojewoda [...] zważył, iż kwestia wysokości pobieranego przez B.N. zasiłku przedemerytalnego była już rozpatrywana w trybie odwoławczym. Zatem ponowne rozpatrzenie kolejnego odwołania od decyzji, w trybie odwoławczym jest niedopuszczalne. Stanowiłoby bowiem naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania i byłoby podstawą dla stwierdzenia nieważności decyzji.
W skardze wniesionej w dniu 19 marca 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpatrzenie pisma z dnia 16 stycznia 2003 r. jako wniosku o wznowienie postępowania. Ponadto skarżąca podniosłą, że zgodnie z art. 222 Kpa treść pisma przesądza o tym czy jest to skarga czy wniosek, a nie jego forma zewnętrzna.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, iż z treści pism złożonych przez skarżącą wynika, że pismo z dnia 16.01.2003 r. stanowi odwołanie od decyzji Nr [...] z dnia [...]. W związku z czym organ nie mógł potraktować wniesionego przez skarżącą pisma inaczej niż jako odwołanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna.
Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia czy jest ono zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Organy administracji zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy - co wynika z art. 7 kpa –oraz zgodnie z art. 77 § 1 kpa - muszą w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Jest bezsporne w przedmiotowej sprawie, iż decyzją z dnia [...] Starosta Powiatu [...] orzekł o przyznaniu B.N. prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Od decyzji Starosty B.N. odwołała się do Wojewody [...] z wnioskiem o jej zmianę i przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % zasiłku dla bezrobotnych.
Organ odwoławczy po analizie akt sprawy w dniu [...] wydał decyzję Nr [...], w której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W dniu 16 stycznia 2003 r skarżąca złożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. dwa pisma skierowane do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Ł. Wnosiła w nich o zmianę decyzji Powiatowego Urzędu Pracy w Z. z dnia [...] nr [...] i o cyt.: " przywrócenie terminu odwołania " od tej decyzji.
Akta administracyjne zawierają także oświadczenie B.N. z dnia 24 stycznia 2003 r złożone na standartowym druku, częściowo wypełnione ręcznie przez skarżącą, z którego wynika, iż pismo złożone w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. z dnia 16 stycznia 2003 r należy traktować jako odwołanie od decyzji nr [...] z dnia [...].
Zdaniem Sądu w tym składzie wniesienie przez skarżącą w/w pism i złożenie oświadczenia w sytuacji, gdy skarżąca miała pełną świadomość, iż odwołanie od decyzji nr [...] z dnia [...] już raz składała, świadczy o tym, że skarżąca pragnęła wzruszyć decyzję ostateczną, a nie miała wiedzy wystarczającej do tego, aby osiągnąć swój cel.
Brak w aktach administracyjnych dowodów na to, aby organ próbował wyjaśnić treść żądania skarżącej. Nie jest tego dowodem oświadczenie złożone przez skarżącą, bowiem nie wynika z niego, aby skarżąca była zorientowana w swojej sytuacji prawnej i faktycznej.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego – "Powinność wyjaśnienia treści żądania strony, w sytuacji widocznej nieumiejętności formułowania przez nią wniosków, wynika z ciążącego na organie administracji obowiązku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy."(wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 1986 r S.A./KA 22/86 GAP 1988 nr 11 s. 45).
Organ administracji mając na uwadze treść art. 9 kpa winien ustalić jaki skutek skarżąca chce osiągnąć składając swój wniosek i jednocześnie pouczyć skarżącą o możliwościach wzruszenia decyzji ostatecznej.
Tego rodzaju pouczenie zawiera dopiero uzasadnienie zaskarżonego postanowienia. Dokładne wyjaśnienie treści żądania skarżącej i pouczenie winno nastąpić po złożeniu przez skarżącą obu pism z dnia 16 stycznia 2003r.
Skoro organ tego nie uczynił naruszył art. 7, 9, 77 § 1 kpa.
Zarzuty skarżącej są zasadne.
Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji.
O kosztach rozstrzygnięto stosownie do art. 200 tej ustawy.
Mając na uwadze treść art. 152 cyt. ustawy Sąd stwierdza, iż z uwagi na brak przymiotu wykonalności – orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia jest w tym przypadku bezprzedmiotowe.