Uzasadnienie
II SA/Łd 432/05
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...](znak [...]) Wojewoda [...] odmówił A. N. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] Nr [...] atwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E.N.– K. i J. K. pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego położonego w A. przy ul. [...]. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 59 § 1 i art. 123 k.p.a.
Postanowienie zostało doręczone A.N. w dniu [...] (zwrotne potwierdzenie odbioru – akta administracyjne). W treści rozstrzygnięcia pouczono, że na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Wojewody [...], które można wnieść w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.
W dniu [...] M. i A. N. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie Wojewody [...]. Zażalenie zostało przesłane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] zawiesił postępowanie w sprawie odwołania A. N. do czasu rozpatrzenia zażalenia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowienie zostało doręczone A.N. w dniu [...](zwrotne potwierdzenie odbioru – akta administracyjne).
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] Nr [...]Wojewoda [...] podjął postępowanie w sprawie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniesionej w dniu 4 kwietnia 2005 r. A. i M.N. zarzucili Wojewodzie [...] naruszenie podstawowych zasad procedury administracyjnej tj. art. 6, art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. Domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Organ stwierdził, że podnoszone przez stronę skarżącą argumenty pozostają bez wpływu na wydane rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi - art. 54 § 1 ustawy.
W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł od dnia 7 stycznia 2005 r. i upłynął w dniu 7 lutego 2005 r. (z zastosowaniem regulacji art. 57 § 4 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni). Wyjaśnienia wymaga, że dla biegu terminu pozostaje bez znaczenia fakt błędnego pouczenia zawartego w treści postanowienia. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, zgodnie z którym błędne pouczenie przez organ administracji o przysługującym stronie sposobie i terminie złożenia skargi nie przedłuża ustawowego terminu przewidzianego do jej wniesienia. Może ono natomiast stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 1998 r., I SA 1065/97, ONSA z 1998, Nr 4, poz. 135). Skarżący nie wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Jak już wyżej wskazano, postanowieniem z dnia [...] Wojewoda [...] zawiesił postępowanie w sprawie odwołania A. N.. Stosownie do treści art. 103 k.p.a. skutkiem prawnym zawieszenia postępowania jest wstrzymanie biegu terminów procesowych. Jednakże podkreślenia wymaga, że skutek ten następuje z dniem wejścia do obrotu prawnego postanowienia o zawieszeniu postępowania. Przedmiotowe postanowienie weszło do obrotu prawnego z momentem doręczenia go stronie, a zatem z dniem [...]Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w zasługującym na aprobatę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2001 r., sygn. akt V SA 90/00 (Lex nr 51328), zgodnie z którym decyzja sporządzona, ale nie doręczona, nie załatwia sprawy administracyjnej, gdyż nie wiąże organu ani strony, co uzasadnia przyjęcie, iż decyzja administracyjna jest wydana z chwilą jej doręczenia. Zawieszenie postępowania wywierało zatem skutki prawne, w tym wstrzymanie biegu terminów, od dnia [...]..Nie miało więc wpływu na upływ terminu do wniesienia skargi do Sądu, gdyż termin ten upłynął w dniu 7 lutego 2005 r.
Odnosząc się do sytuacji prawnej skarżącej zauważyć należy, że nie doręczono jej kwestionowanego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Zgodnie z poglądem wyrażonym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 1998 r. I SA 413/97 (Lex nr 44541), który Sąd rozpoznający sprawę podziela, skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji - jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania - nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej. Termin do wniesienia skargi zaczynał i kończył swój bieg przedmiotowej sprawie w tych samych dniach zarówno dla A. N., jak i M. N..
Termin w postępowaniu sądowo – administracyjnym o jakim mowa w art. 53 ust. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest terminem ustawowym. Niedotrzymanie tego terminu powoduje ujemne skutki procesowe – utratę prawa do skutecznego wniesienia skargi.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skarga A. N. i M. N., jako wniesiona po upływie przepisanego terminu, podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu.