Uzasadnienie
II SA/Łd 434/16
Uzasadnienie
A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie ze skarg B.C. i M.T. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Z oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach wynika, że spółka posiada kapitał zakładowy w wysokości 230.000 zł, posiada środki trwałe o wartości 37.012.268,76 zł. Za poprzedni rok obrotowy spółka uzyskała zysk w wysokości 149.404,18 zł. Spółka wykazała stan środków na rachunku bankowym na dzień 31 grudnia 2016 r.: 2.820,00 zł. W uzasadnieniu prezes spółki wskazał, że sytuacja finansowa spółki uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej - p.p.s.a.
Przepis art. 244 p.p.s.a. stanowi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do przepisu art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje, zgodnie z § 2 tego artykułu, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast, według § 3 powołanego artykułu, zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie prawnej, w tym także spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, określa natomiast przepis art. 246 § 2 p.p.s.a. I tak, przyznanie pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jednocześnie wyjaśnić należy, że zawarty w przepisie art. 246 § 2 p.p.s.a. zwrot "gdy wykaże" oznacza, że na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Od Referendarza sądowego zależy natomiast uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
W niniejszej sprawie z oświadczeń spółki zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że spółka posiada kapitał zakładowy w wysokości 230.000 zł, posiada środki trwałe o wartości 37.012.268,76 zł. Za poprzedni rok obrotowy spółka uzyskała zysk w wysokości 149.404,18 zł. Spółka wykazała stan środków na rachunku bankowym na dzień 31 grudnia 2016 r.: 2.820,00 zł.
Oddalając wniosek spółki wskazać należy, że spółka nie znajduje się ani w stanie likwidacji, ani upadłości, prowadzi działalność gospodarczą - uzyskuje przychody, generuje zysk, a na rachunku bankowym na dzień 31 grudnia 2016 r. znajdowała się kwota 2.820 zł, która wystarcza na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej (250 zł).
Reasumując należy uznać, że spółka jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą nastawioną na zysk, mający zapewnioną możliwość uzyskiwania środków finansowych na pokrycie wydatków związanych z tą działalnością, a co warte podkreślenia - osiągający zysk nie może przerzucać kosztów prowadzonego przez siebie postępowania sądowoadministracyjnego na rzecz Skarbu Państwa. Przyznanie w takiej sytuacji wnioskowanego prawa pomocy prowadziłoby bowiem do finansowania działalności spółki ze środków publicznych. To z kolei stałoby w sprzeczności z zasadą, że spółka prowadzi działalność w oparciu o własne środki finansowe oraz majątek. Taka sytuacja prowadzić mogłaby również do naruszania zasad konkurencji między równoprawnymi podmiotami gospodarczymi (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2013 r., I FZ 327/13).
Wobec powyższego na podstawie art. 243, art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG