Uzasadnienie
W piśmie z dnia 25 kwietnia 2017 roku Z. P. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 maja 2011 roku, sygn. akt: II SA/Łd 218/10.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Zgodnie z unormowaniem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę m.in. jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Tytułem wstępu wyjaśnić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 30 maja 2011 roku, sygn. akt: II SA/Łd 218/10, po rozpoznaniu skargi Z. P., wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywnę w kwocie 15.000 zł za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 stycznia 2005 roku, sygn. akt: II SA/Łd 967/03 (punkt pierwszy wyroku), stwierdził że prowadzenie postępowania w sprawie wykonania wyroku opisanego w punkcie pierwszym ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa (punkt drugi wyroku) i zasądził od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz Z. P. kwotę 200 zł tytułem kosztów postępowania (punkt trzeci wyroku).
W piśmie z dnia 25 kwietnia 2017 roku Z. P. wniósł skargę o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 maja 2011 roku, sygn. akt: II SA/Łd 218/10. Wynika z tego, iż skarżący wniósł skargę domagając się wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku, w którym Sąd nałożył na organ grzywnę, stwierdził że prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa i zasądził zwrot kosztów postępowania. Tymczasem przedmiotem skargi wywiedzionej na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. może być jedynie niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wyrok, którego stwierdzenia niewykonania domaga się skarżący, czyli wyrok z dnia 30 maja 2011 roku, sygn. akt: II SA/Łd 218/10, nie jest wyrokiem uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 P.p.s.a.
Końcowo wyjaśnić należy, iż w treści skargi jej autor sformułował zapis, w którym domagał się wymierzenia organowi grzywny w związku z wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 stycznia 2005 roku, sygn. akt: II SA/Łd 967/03 i z dnia 4 kwietnia 2002 roku, sygn. akt: II SA/Łd 2051/98, a także wyroku z dnia 30 maja 2011 roku, sygn. akt: II SA/Łd 218/10. Każda z tych spraw została rozdzielona do odrębnego rozpoznania.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 w zw. z art. 154 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
A. P.