Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. – działając na podstawie art. 3, 15, 20, 32, 64a § 1 pkt 1, art. 121 i 122 § 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 roku, Nr 229, poz. 1954 ze zm.) nałożył na Administrację Nieruchomościami Ł. – B. A grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...].
Rozstrzygnięcie to organ I instancji podjął w następującym stanie faktycznym:
Decyzją z dnia [...], Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. - działając na podstawie art. 68 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 roku, Nr 156, poz. 1118 ze zm.) - prowadząc postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na terenie nieruchomości w Ł. przy ulicy A. - nakazał Administracji Nieruchomościami Ł. – B. A wyłączenie z użytkowania w/w budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu organ wskazał, iż konstrukcja przedmiotowego budynku powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ludzi znajdujących się w budynku oraz w jego pobliżu, a także zniszczenia wyposażenia lub przechowywanego mienia.
W trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 16 maja 2003 roku organ stwierdził, iż nadal użytkowane są dwa lokale użytkowe oraz jeden lokal mieszkalny na parterze.
W dniu 5 stycznia 2007 roku przeprowadzone zostały ponowne oględziny, podczas których ustalono, iż jeden lokal mieszkalny jest zamieszkiwany przez rodzinę, a wejście do budynku od strony B jest niezabezpieczone (drzwi na klatkę schodową są otwarte)..
W dniu 15 stycznia 2007 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wydał upomnienie (znak:[...]) wzywające zobowiązanych do wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...].
Wobec tego, iż upomnienie to okazało się nieskuteczne organ wydał, opisane na wstępie, postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.
Postanowienie to zaskarżyła Administracja Nieruchomościami Ł. – B. A, podnosząc iż nie posiada uprawnień, które pozwoliłyby jej samodzielnie wykwaterować lokatorów, co doprowadziłoby do wyłączenia budynku z użytkowania.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu wskazał, że postępowanie egzekucyjne zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą, a wysokość nałożonej grzywny jest zgodna z przepisami art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zaś wysokość opłaty egzekucyjnej ustalono zgodnie z art. 64 a § 1 pkt 1 tej ustawy. Odnosząc się do podnoszonej w zażaleniu okoliczności, iż Administracja Nieruchomościami Ł. – B. A nie posiada uprawnień, które pozwoliłyby jej samodzielnie wykwaterować lokatorów, co doprowadziłoby do wyłączenia budynku z użytkowania, organ odwoławczy wskazał, że okoliczność ta nie może być uwzględniona ze względu na stan konstrukcji obiektu, stanowiący zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia.
Na powyższe postanowienie Administracja Nieruchomościami Ł. – B. A wniosła w dniu 4 kwietnia 2007 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W swoim środku zaskarżenia wskazała, iż obowiązek nałożony decyzją z dnia [...] nie może być przez nią wykonany. W ocenie skarżącej organy naruszyły art. 68 ustawy Prawo budowlane, poprzez błędne przyjęcie, że Miasto Ł. nie było stroną w sprawie wydania decyzji z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. umorzył postępowanie egzekucyjne w sprawie dotyczącej wyłączenia z użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na terenie nieruchomości przy ul. A. w Ł., gdyż obowiązek wynikający z decyzji PINB Nr [...] z dnia [...] został w całości wykonany.
Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 5 września 2007 roku pełnomocnik strony skarżącej wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec bezprzedmiotowości postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowym.
W orzecznictwie wskazuje się, iż z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 roku, sygn. akt II OSK 85/05, LEX nr 188791). Istotne jest przy tym, że przyczyną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego może być jedynie zdarzenie zaszłe w toku postępowania, tzn. takie, które nie istniało przed jego wszczęciem, a wystąpiło dopiero w toku rozpoznawania skargi. Jego wystąpienie przed wszczęciem postępowania, czyli pierwotny brak bezwzględnych przesłanek procesowych, stanowi przyczynę odrzucenia skargi. W przepisie tym chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego toku postępowania.
W przedmiotowej sprawie – po wniesieniu przez Administrację Nieruchomościami Ł. – B. A skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, postanowieniem z dnia [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. umorzył postępowanie egzekucyjne w sprawie dotyczącej wyłączenia z użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na terenie nieruchomości przy ul. A w Ł. Umorzenie postępowania egzekucyjnego nastąpiło ze względu na wykonanie przez stronę skarżącą nałożonego na nią obowiązku. Zatem uznać należy, iż na skutek umorzenia postępowania egzekucyjnego, postępowanie wszczęte przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi stało się bezprzedmiotowe albowiem przestał istnieć przedmiot zaskarżenia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie.