Uzasadnienie
A. B. i B. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania do dokonania rozbiórki budynku garażowego oraz ścian stanowiących pozostałość po przebudowanym budynku gospodarczym na działce nr ewid. 289/1 położonej w P. przy ul. A. Pismem z dnia 21 lipca 2015r. skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania, wskazując iż w dniu 14 lipca 2015r. złożyli do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wniosek o stwierdzenie nieważności prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nr [...]. We wniosku o zawieszenie postępowania skarżący wyjaśnili, że powołaną decyzją Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zobowiązał skarżących do wykonania robót budowlanych celem doprowadzenia budynku garażowego do stanu zgodnego z prawem.
Stwierdzony przez organ brak wykonania wszystkich obowiązków nałożonych decyzją stał się podstawą wydania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, utrzymanej następnie w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...]. A. B. i B. B. podkreślili, że wynik postępowania administracyjnego wszczętego na skutek złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nr [...] ma istotny wpływ na bieg i wynik przedmiotowego postępowania.
Przy piśmie z dnia 11 sierpnia 2015r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. przesłał do akt sprawy kopię zawiadomienia o wszczęciu na wniosek A. B. i B. B. postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W rozumieniu tegoż przepisu rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W sprawie sądowoadministracyjnej mamy wówczas do czynienia z zagadnieniem wstępnym (kwestią prejudycjalną), czyli sytuacją, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, wpływa na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia wstrzymanie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (vide postanowienia: NSA z dnia 24 października 2011r. w sprawie o sygn. akt II FZ 615/11, WSA w Lublinie z dnia 13 listopada 2009r. w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 502/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy podkreślić, że to Sąd ocenia, czy w konkretnej sprawie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające celowość wydania orzeczenia w przedmiocie zawieszenia postępowania. Niezbędnym elementem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, by postępowanie administracyjne, sądowoadministracyjne, sądowe, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, było w toku, a więc było wszczęte.
W stanie fatycznym niniejszej sprawy Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nr [...], które to postępowanie, jak wynika z akt sprawy, zostało wszczęte. Kwestia funkcjonowania o obrocie prawnym decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.), dalej powoływanej jako "Pr. bud.", zobowiązującej skarżących do wykonania robót budowlanych celem doprowadzenia budynku garażowego do stanu zgodnego z prawem ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej.
W tym miejscu należy przypomnieć, że zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o art. 51 ust. 3 pkt 2 Pr. bud., zgodnie z którym po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 Pr. bud., tj.obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, i wydaje decyzję o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W okolicznościach sprawy organ nadzoru budowlanego stwierdził, że obowiązek nałożony decyzją z dnia [...] nr [...] nie został wykonany w całości i z tegoż względu zobowiązał A. B. i B. B. do dokonania rozbiórki przedmiotowego budynku garażowego oraz ścian stanowiących pozostałość po przebudowanym budynku gospodarczym.
Zatem stwierdzenie niewykonania obowiązków wynikających z decyzji zobowiązującej do wykonania robót budowlanych celem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem budynku garażowego stanowiło podstawę wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Zatem w ocenie Sądu prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zobowiązującej do wykonania robót budowlanych celem doprowadzenia budynku garażowego do stanu zgodnego z prawem, ma charakter zagadnienia wstępnego, które będzie miało wpływ na rozstrzygniecie sprawy niniejszej.
W tej sytuacji Sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. a.bł.