Uzasadnienie
II SA/Łd 449/02
W.R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi z dnia 2 października 2003 r., II SA/Łd 449/02, oddalającego skargę W.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o ustaleniu opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Wniósł o podanie przepisu prawa materialnego, na podstawie którego organ administracji winien ustalić opłatę za przekształcenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Potrzeba rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 368). W ocenie Sądu potrzeba taka w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi zamieścił w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 października 2003 r. ocenę prawną odnośnie do przepisów regulujących kwestię ustalenia opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, podnosząc, że w sprawie powinny mieć zastosowanie aktualne przepisy, a nie przepisy uznane przez Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z dnia 12 kwietnia 2000 r., K. 8/98, OTKZU 2000, z. 3, poz. 87), za niekonstytucyjne. Nie ma zatem potrzeby szerszego wyjaśnienia, jakie konkretnie przepisy powinny mieć w sprawie zastosowanie. Nie może podlegać wykładni to, czego w wyroku (jego sentencji i uzasadnieniu) w ogóle nie umieszczono, o czym sąd się w ogóle nie wypowiadał (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s.).
Nie można przy tym w drodze wykładni wyroku żądać uzupełnienia jego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2008 r., II OZ 1364/07), a do tego w rzeczywistości sprowadza się żądanie wnioskodawcy.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
lf