Uzasadnienie
II SA/Łd 449/14
W dniu 23 kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu w dniu 20 marca 2014 r., skarga D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Jak wynika z zapisów skargi i załączonego dokumentu pełnomocnictwa, skarżąca reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi zwracając uwagę, iż akta administracyjne organu I i II instancji wraz ze skargą D. S. z dnia 19 marca 2014 r. i odpowiedzią na tę skargę zostały przesłane do sądu w dniu 18 kwietnia 2014 r.
Jak wynika z rejestrów sądowych, w dniu 22 kwietnia 2014 r. wpłynęła do sądu, z aktami administracyjnymi organu I i II instancji i odpowiedzią na skargę, skarga D. S., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Przedmiotowa skarga została zarejestrowana i opatrzona sygn.akt II SA/Łd 445/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.). Jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy.
Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn.akt II SAB/Go 6/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie sądu, niniejsza sprawa jest tożsama ze skargą D. S. zarejestrowaną pod sygnaturą akt II SA/Łd 445/14. Nie budzi wątpliwości sądu, iż pomiędzy przywołanymi skargami zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, jak i tożsamość przedmiotowa. Sprawa o sygn.akt II SA/Łd 445/14 jest sprawą w toku, na dzień wydania niniejszego rozstrzygnięcia nie została prawomocnie zakończona, a skoro tak to, niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie kolejnej skargi tożsamej podmiotowo i przedmiotowo.
Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
LS